Make A Wish

Sorry, δεν σε κατάλαβα...

2009-03-23T22:59:00.004+02:00

Kiki's mood : trying to understand

Αγαπητό μου blog και αγαπητέ co-writer M.O.T.B.,
θα ξεκινήσω τον σημερινό μου post με την αναφορά του ορισμού του συγκεκριμένου θέματος..

καταλαβαίνω [katalavéno] Ρ αόρ. κατάλαβα, απαρέμφ. καταλάβει (παθ., προφ., μόνο στον πληθ. του ενεστ. στη σημ. 2γ) : 1α. γνωρίζω το γλωσσικό κώδικα ή οποιοδήποτε άλλο μέσο επικοινωνίας χρησιμοποιεί κάποιος. β. αντιλαμβάνομαι κτ. με τις αισθήσεις μου. 2α. συλλαμβάνω το νόημα, τη λογική αλληλουχία. β. σχηματίζω σαφή εικόνα της πραγματικότητας, των αιτιών και των κινήτρων μιας ενέργειας, μιας συμπεριφοράς. γ. (παθ., προφ., μόνο στον πληθ. του ενεστ.): Καταλαβαινόμαστε, ο ένας καταλαβαίνει τι λέει ο άλλος ή ο ένας δείχνει κατανόηση για τον άλλο. δ. σχηματίζω μια άποψη, μια γνώμη για κτ., έχω μια προσωπική αντίληψη για κτ. 3. (μτφ., προφ.) για κτ. που με ικανοποιεί απόλυτα και το απολαμβάνω, το ευχαριστιέμαι.

Καταλαβαίνω ,λοιπόν, και καταλαβαίνομαι… Κατανοώ και γίνομαι αντιληπτός… Υπάρχουν πολλά θέματα που μπορούν να θιχτούν σχετικά με την κατανόηση..

Το πόσο καταλαβαίνουμε ή το πόσο γινόμαστε αντιληπτοί εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως το αν θέλουμε να καταλάβουμε κάποιον ή αν δεν γίνεται αντιληπτό από εμάς ότι δεν τον καταλαβαίνουμε ή αν δεν αφήνουμε τον εαυτό μας να γίνεται κατανοητός από τους άλλους… Είναι πολλά όλα αυτά..

Όσον αφορά τους δικούς μας ανθρώπους, συχνά καταλαβαίνουν πολλοί περισσότερα παρά ότι νομίζουμε εμείς πως καταλαβαίνουν αλλά σε κάποιες περιπτώσεις δεν είναι τόσο συχνό φαινόμενο.. Υπάρχουν στιγμές που γινόμαστε «χαζοί» ή απλά δεν ασχολούμαστε ή δεν αντιλαμβανόμαστε την σοβαρότητα μιας κατάστασης..

Άραγε θέλουμε και γινόμαστε έτσι ; Καλυτέρα να μην μπούμε σε αυτήν την διαδικασία..

Τι να το κάνεις όταν έχεις διπλά σου άτομα που δεν σε καταλαβαίνουν ή αν εσύ δεν δίνεις τον εαυτό σου..

« Όταν εγώ δεν είμαι καλά ή δεν νιώθω καλά, εσύ θα με καταλάβεις.. Όταν εγώ είμαι καλά, πάλι εσύ θα με καταλάβεις.. Όταν εσύ απογοητεύεσαι, εγώ θα σε έχω ήδη καταλάβει.. Όταν εσύ χαίρεσαι, εγώ ήδη θα μοιράζομαι την χαρά σου.. Σας το εύχομαι… »

Make a wish...

Μ'είχες πάντα δεδομένο...

2009-03-14T18:12:00.003+02:00

Kiki's mood : calm

Αγαπητό μου Blog, αγαπητέ μου Μ.Ο.Τ.Β.,

δεν πάει και τόσος καιρός που αναρωτιόμουν γι’ άλλα πράγματα.. όπως η σιωπή.. Τώρα αναρωτιέμαι γι’ άλλα. Φαντάζομαι πως θα έχετε απορίες πόσα αναπάντητα ερωτήματα έχω..Θα σας απαντήσω, λοιπόν σε αυτό. Απ’ ότι φαίνεται έχω πολλά θέματα να θέσω στα όποια θα έχω και την δίκη σας συμμετοχή, ελπίζω…

Σήμερα θα ασχοληθώ με ένα σημαντικό, καθημερινό ζήτημα που όλοι σίγουρα, λίγο η πολύ, έχουμε ζήσει..

Έχουμε ανθρώπους δίπλα μας που μας αγαπούν και τους αγαπάμε και είναι στην ζωή μας.. Τι γίνεται, όμως, όταν θεωρούμε κάποια πράγματα δεδομένα; Όταν αγαπάμε τους δικούς μας ανθρώπους αλλά στην καθημερινότητά μας αυτό πνίγεται μέσα στην ρουτίνα.. Το ν' αγαπάς κάποιον δεν σημαίνει πως πάντα είναι κατανοητό και αντιληπτό από εκείνον.. Είναι γνωστό και δεδομένο.. Πέρα από εκεί;

Ξέρουμε πως τα άτομα της ζωής μας θα είναι πάντα διπλά μας.. Πως ότι κι αν γίνει μπορεί να ξεπεραστεί.. Πως μας αγαπάνε όπως είμαστε.. Πως μας αρκεί αυτό που είναι γιατί αυτό ακριβώς αγαπάμε.. Τους το δείχνουμε, όμως ; Κι αν ακόμα το δείχνουμε όσο εμείς νομίζουμε και θεωρούμε, για εκείνους είναι αρκετό;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που εμπιστευτήκαμε κάτι στους δικούς μας; Μπορεί να ‘ναι πολύ πρόσφατα, όπως πριν ένα λεπτό αλλά μπορεί να έχει περάσει και πολύς καιρός από τότε..

Το συμπέρασμα του σημερινού post είναι πως μπορεί όλα να είναι δεδομένα και μόνιμα, άσχετα αν ταυτίζονται αυτά τα δύο, αλλά κι η εικόνα της αγάπης μας προς τους άλλους είναι επίσης απαραίτητη.. Και κλείνω με την ευχή μου…

«Εύχομαι όλοι να παρουσιάζετε την αγάπη σας στους δικούς σας ανθρώπους κάθε στιγμή και κάθε λεπτό που μόλις έφυγε… Αυτό μόνο μένει…»

Make a wish...

Σιωπη = Αποφυγη ;

2009-02-27T00:51:00.003+02:00

Kiki's mood : complicated

Αγαπητο μου blog, αγαπητε μου Μ.Ο.Τ.Β.,

επεστρεψα δριμυτερη μετα το προσφατο μου post για να θεσω νεα ερωτηματα, σκεψεις και αποριες και για να σας βαλω παλι στην διαδικασια να μου δωσετε απαντησεις και αποψεις.

σιωπή η [siopí] : η κατάσταση εκείνου που δε μιλά, δεν απαντά και γενικά δεν εκφράζει τις σκέψεις του ή τα συναισθήματά του

Τι,ομως, πραγματικα εκφραζουμε με την σιωπη μας ; Ειναι γνωστο βεβαια το "η σιωπη μου προς απαντηση σου" και το "η σιωπη ειναι χρυσος" αλλα στην πραγματικοτητα τι ειναι;

Ειναι πολυ συχνο το φαινομενο να "κραταμε" το στομα μας κλειστο και να μην εκφραζουμε τα συναισθηματα μας.. Με αυτον τον τροπο πολλες φορες εχουμε και καποιες απωλειες... Χανουμε χρονο, χανουμε ευκαιριες, χανουμε καταστασεις, χανουμε την υπομονη μας κι αλλα πολλα...

Περα απο την αποφυγη εκφρασης των συναισθηματων μας, η σιωπη μπορει να δηλωνει και κρυφα παραπονα μεχρι και κρυφο πονο που απο φοβο ή ανασφαλεια δεν εξωτερικευουμε.. Σε ολους μπορει να εχει τυχει να εχουμε μια διαφορετικη αποψη για ενα θεμα ή ακομα κι εναν εκνευρισμο για μια κατασταση αλλα παρ' ολα αυτα να μην την μεταφερουμε στο κοινωνικο μας περιβαλλον..

Επιπλεον, η σιωπη μας μπορει να ειναι και ενα μερος αμυνας ή και καλυψης για το τι νιωθουμε σαν ανθρωποι.. Μπορει η σιωπη να καλυπτει την ντροπη μας ακομα και την ενοχη μας..

Υπαρχουν εκατονταδες λογοι που μπορουμε να παραμενουμε σιωπηλοι κι αλλοι τοσοι που μπορουν να μας πεισουν για το ακριβως αντιθετο...

Κι εδω τιθεται το ερωτημα..
"Η σιωπη αποτελει ειδος αποφυγης ή μηπως κατι το εντελως αντιθετο;"

Η προσωπικη μου αποψη ειναι καπου στο ενδιαμεσο...
Αρκετες φορες το οτι δεν μιλαμε δεν σημαινει πως δεν καταλαβαινουμε αλλα γινεται απολυτα συνειδητα και δικαιολογημενα.. Αντιθετως, σε πολλες στιγμες που κυριευομαστε απο σιωπη, απλα ειμαστε πισω απο αυτην κι αργα η γρηγορα καποιος θα μας αποκαλυψει..

Εγω κλεινω αυτο το post καπου εδω και με την ευχη

"Οταν η σιωπη ειναι αποφυγη να ειναι μονο για καλο κι οταν "σπαει" να εχει λογο.."

Make a wish...

Επιρροή...

2009-02-23T23:25:00.003+02:00

Kiki's mood : wondered

Αγαπημένο μου blog και αγαπημενε μου M.Ο.Τ.Β.,

περασε η ωρα, το ραδιοφωνο παιζει σε αγαπημενη νυχτερινη εκπομπη της ερωτικης συχνοτητας, το κρυο σαν να πλαισιωνει το δωματιο σιγα-σιγα κι εμενα μου γενναται μια απορια...

Απορια που μπορεις να την πεις και εύλογη και παραλογη και αναπαντητη και πολυαπαντημενη...

Τα δεδομενα ειναι τα εξης :

Αγαπη (καθε ειδους)
Αμοιβαια ή μη
Συναισθηματα ευχαριστα ή μη

Έχοντας, λοιπον, αυτα τα δεδομενα και τον εαυτο μας, αναρωτιεμαι...

Πως επηρεαζει ο τροπος που αγαπαμε καποιον για το πως αγαπαμε τον εαυτο μας ;

Κι αν τον επηρεαζει, που κατα προσωπικη μου αποψη τον επηρεαζει και οχι παντα θετικα, ποσο μπορει να μας "βλαψει" ;

Το να αγαπας καποιον/καποια δεν ειναι κακο.. ειναι ζωτικη αναγκη.. το να σε επηρεαζει ειναι και αυτο μεσα στο παιχνιδι.. το να σε πληγωνει, ομως, σε ποιους κανονες υπακουει ;

Αρα το προσωπικο μου συμπερασμα ειναι πως μας επηρεαζει..

Κλεινοντας και σκεφτομενη την ευχη αυτου του post καταληγω στο ...

"Ευχομαι οσο και να μας επηρεαζει, οσο και να μας πληγωνει, οσο και να "παιζουμε" με τους κανονες του παιχνιδιου αλλο τοσο και να το ζουμε!!! Αυτο αξιζει... "

Make a wish...

Για ένα αγόρι και ένα κορίτσι...

2009-02-16T01:49:00.007+02:00

M.O.T.B.'s mood= thankful/sad

Αγαπημένο blog και Κική,

Πέρασε κι όλας ένας μήνας περίπου από το τελευταίο μου post, και ας είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι θα προσπαθήσω στο νέο έτος να αφιερώνω περρισσότερο χρόνο σε αυτό. Οι προσπάθειες μου να γράψω ήταν αρκετές, παρ’όλα αυτά, καμία δεν ήταν ολοκληρωμένη -φαινόταν δυνατά στην τελευταία τους γραμμή, θα έλεγες-.

Δεν το είχα ποτέ σκεφτεί όμως, πως ο λόγος που συνέβαινε, ήταν ότι δεν είχα ερεθίσματα.

Η παρακάτω ιστορία, είναι μια παραλλαγή μιας ιστορίας πραγματικής... ανθρώπινης..

Μια φορά και έναν καιρό, σε έναν κόσμο ίδιο σαν και αυτόν που ζούμε τώρα, ήταν ένα νεαρό ζευγάρι, ένα νέο αγόρι και ένα νέο κορίτσι. Εάν τους έβλεπες απο μακρυά, θα έβλεπες απλά πώς δεν διαφέρουν σε τίποτα από τα υπόλοιπα ζευγάρια της ηλικίας τους. Εάν τους γνώριζες απο κοντά, θα χαιρόσουν απλά που τους έβλεπες μαζί, ενώ θα έλεγες πως σε γενικές γραμμές, είναι ένα ταιριαστό ζευγάρι.

Και γιατί αυτοί οι ήρωες της ιστορίας, αναρωτιέμαι; Πού είναι το ενδιαφέρον που θα πρέπει να με κάνει να γράψω γι’αυτό; Ίσως θα έπρεπε να το ξεκινήσω διαφορετικά τελικά..

Κάποτε, στον ίδιο αυτό άδικο κόσμο, ήταν ένα νέο κορίτσι. Το κορίτσι αυτό, όποιος το γνώριζε, θα καταλάβαινε αμέσως πως σφύζει απο ζωή. Τα καστανοπράσινα μάτια της φανέρωναν την ανάγκη της να δεί περισσότερα απο αυτόν τον κόσμο, ακόμα και αν ήξερε πόσο άδικα της φερόταν. Οι χαρακιές που φανέρωναν τα μάτια της, καθώς εκείνη κοιτούσε κατάματα το φως, ήταν οι πληγές που έμεναν απο την αδικία του. Παρ’όλα αυτά, το χαμόγελο έστεκε πάντα εκεί, στο πρόσωπό της.. σε στιγμές λύπης και χαράς..

Το κορίτσι αυτό, λάτρευε ένα αγόρι. Το αγόρι αυτό, όποιος το γνώριζε, θα καταλάβαινε αμέσως πως έκρυβε καλά μέσα του μεγάλη αγάπη. Ακόμα και αν αυτό μπορεί να ακούγεται περίεργο, ήταν η πραγματικότητα. Δεν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που μπορούν να κρύβουν τόσο καλά μέσα τους την αγάπη. Παρ’όλα αυτα, τον πρόδιδαν τα φοβισμένα γαλανά του μάτια. Σε αντίθεση με την κοπέλα, τα δικά του μάτια δεν κουβαλούσαν τόσες χαρακιές. Γιατί ήξερε καλά πως να τα κρύβει τις δύσκολες στιγμές.

Τα δύο αυτά παιδιά, ήταν ο ένας για τον άλλον... Ακόμα και αν οι τριγύρω τους, ή ακόμα και οι ίδιοι μερικές φορές, δεν το καταλάβαιναν. Πολλές φορές, αναγκαστικά λόγω συνθηκών, δεν πέρναγαν πολύ χρόνο μαζί. Και ενώ λόγω αυτού, το λογικό αποτέλεσμα ήταν να ξεχνούν την αίσθηση του να είναι μαζί, κατάφερναν στο τέλος και επανέφεραν την ισορροπία μεταξύ τους. Και δεν ήταν εύκολο και για τους δύο..

Σε μία απο αυτές τις δύσκολες συνθήκες, τα δύο αυτά παιδιά δοκιμάστηκαν. Έπρεπε, λόγω υποχρεώσεων και των δύο, να περάσουν κάποιο χρονικό διάστημα χώρια. Επικοινωνούσαν τακτικά ο ένας με τον άλλον, ενώ ανέφεραν και οι δύο τη φράση: «όταν θα σε δώ...», για να συγκρατούν την αίσθηση του ότι είναι μαζί. Το κακό όμως ήταν πως αυτό λειτούργησε αντιφατικά ανάμεσά τους, κάνοντάς τους να θεωρούν τον εαυτό τους δεδομένο. Και ως επακόλουθο, να γίνονται πιο ευάλωτοι στον κόσμο και αυτό που προσέφερε. Ευάλωτοι προς τους έξω, τους τριγύρω.

Η κοπέλα, λόγω της ανάγκης της να δει περισσότερα απο τον κόσμο, έπιασε τον εαυτό της πολλές φορές να δελεάζεται από αυτό που άλλοι της έταζαν. Την εξίταρε να παίζει το παιχνίδι αυτό, να νιώθει πως παίζει με τη φωτιά, το απαγορευμένο. Και με αυτόν τον τρόπο να επιβεβαιώνει ότι ζεί.

Το αγόρι απο την άλλη πλευρά, ήξερε πως η αγάπη που έκρυβε, ήταν μόνο για αυτό το κορίτσι και κανένα άλλο. Παρ’όλα αυτά, δεν θεώρησε αναγκαίο πως έπρεπε να κάνει κάτι για να το δείξει. Και αυτό, χωρίς να το καταλάβει, επέτρεπε στην κοπέλα να φύγει πιο μακρυά. Γιατί, μέσα στις αμφιβολίες της, δεν είχε κάτι να «πιαστεί», κάτι να παλέψει γι’αυτό.

Η κοπέλα τελικά παραστράτησε. Το αγόρι το έμαθε. Και η ρίξη ήρθε. Και ήταν τόσο άδικο.

Στο σημείο αυτό, διακόπτω και πάλι την ιστορία μου..
Για δύο πολύ σημαντικούς λόγους:

Δεν έχω το θάρρος και την δίκαιη άποψη να κρίνω το τέλος. Ταιριάζει πολύ σε ένα δικό μου προσωπικό βίωμα, αλλά σε μικρότερο βαθμό. Παρ’όλα αυτά, δεν θα ήμουν ποτέ αντικειμενικός.

Θα καλέσω για άλλη μια φορά εσάς να δώσετε το τέλος. Για να μπείτε λίγο «στα παπούτσια» των δύο ηρώων και να το επιβεβαιώσετε με την απάντησή σας. Η ιστορία αυτή έχει λίγα στοιχεία για να βασιστείτε πάνω, το ξέρω. Η απάντησή σας είναι αυτή που θα δώσει και το βάρος της ιστορίας. Και ίσως είναι καλύτερα έτσι.

Make a wish…

Αγάπη – Οργή

2009-01-23T22:08:00.003+02:00

M.O.T.B's mood: disappointed

Αγαπημένο Blog, αγαπημένη Κική,

Είχα σκεφτεί αμέτρητες φορές το πώς θα έπρεπε να είναι το πρώτο μου post του νέου έτους, και οι ιδέες κατέληξαν να είναι χιλιάδες. Και όλες θα μπορούσαν να χωρέσουν και να βασιλέψουν στη θέση του «πρώτου post». Αλλά πιθανότατα να ήταν απλά υπεκφυγές.

Ξεκινάω το post αυτό με μία πολυσυζητημένη λέξη. Αγάπη.

Καθένας θα μπορούσε να πάει και να κολλήσει δίπλα της ένα εκατομμύριο λέξεις για να την χαρακτηρίσει. Παρ’όλα αυτά αν το καλοσκεφτείς, είναι απο τις λίγες λέξεις που «αποκρυσταλλομένη» και μόνη περιέχει όλο το νόημα αυτού που θέλεις να πεις. Όλα τα άλλα απλά δίνουν την κατεύθυνση..

Για κάποιο λόγο μέχρι τώρα, όλα δείχνουν ότι μέχρι και ο τελευταίος άνθρωπος στη γή την έχει νιώσει. Κάποιοι λένε ότι είναι αυτή η ζεστασιά και η σιγουριά που νιώθεις όταν κοιτάς τον άλλον στα μάτια. Τελείως αντίθετα και μερικές φορές ανισσόροπα, κάποιοι λένε πως είναι αυτό το συναίσθημα όταν δεν έχεις τον άλλον δίπλα σου και κάτι βαρύ μέσα σου τον αναζητά.

Μέσα απο τις εκατό εκατομμύρια πηγές της αγάπης, κρατώ αυτές τις δύο και τις αφήνω στο τραπέζι προς εξέταση. Τί εξετάζω; Εξετάζω το αποτέλεσμα που προκαλούν πάνω σου. Και πού θα καταλήξω; Στο ίδιο σημείο. Στην αγάπη.

Αγάπη no1: ζεστασιά και σιγουριά στα μάτια του διπλανού σου. Τί όμορφα που ακούγεται αυτό. Και τί ωραίο που είναι το συναίσθημα της αγάπης εκείνη τη στιγμή. Δεν χρειάζεται να πεις κάτι ιδιαίτερο, δεν χρειάζεται να κάνεις κάποια κίνηση γιατί πιθανότατα θα είναι αδέξια. Όλη η στιγμή είναι η ματιά και η ζεστασιά. Μην φοβηθείς ότι δεν θα προλάβεις να το νιώσεις, γίνεται αυτόματα. Και μη φοβάσαι ότι δεν θα αποτυπωθεί στο μυαλό και θα ξεχαστεί... Έχει ήδη γραφτεί στο βιβλίο του μυαλού σου με ανεξίτηλο μελάνι.
Στην περίπτωση που η ματιά και η ζεστασιά έρχεται και απο τους δύο, έχουμε το πιό όμορφο αλλά παράλληλα δυσεύρετο αποτέλεσμα.

Αγάπη no2: Η απουσία του άλλου και κάτι βαρύ μέσα σου στην αναζήτηση. Θα έλεγε κανείς πως είναι απο τις πιο απάνθρωπες εκδοχές της αγάπης. Κάποιος δεύτερος θα συμπλήρωνε πως δεν είναι αληθινή μιας και συνηθίζεις στο να αγαπάς κάτι που σου λείπει. Παρ’όλα αυτά, υπάρχει αγάπη εκείνη τη στιγμή. Και τη νιώθεις καθώς βλέπεις το πρόσωπό σου άκαμπτο και ανέκφραστο ενώ αισθάνεσαι ότι αφήνεις ένα ένα τα κομμάτια πίσω σου ενώ περπατάς μπροστά.
Στην περίπτωση που ο δεύτερος άνθρωπος σου έχει ζητήσει να πας μπροστά, έχουμε το πιο σκληρό και ευκολόβρετο αποτέλεσμα.

Σε ένα μαθηματικό κομμάτι του μυαλού μου κάνω την πρόσθεση των δύο προς εξέταση αντικειμένων μου για να βγάλω το συμπέρασμά μου:

Αγάπη no1+ Αγάπη no2 = ΟΡΓΗ

Μα πώς στο δικό μου το μυαλό σαν λογική ακολουθία πραγμάτων εμφανίζεται η οργή; Αλλά τωρα το σκέφτομαι πιο καθαρά. Η οργή σημαίνει αναζήτηση για να προκαλέσεις κακό. Και πολύ άψυχα να προσπαθίσεις να βρεις ξανά τη ζεστασιά των ίδιων ματιών. Αν την αντικρύσεις τα ξεχνάς όλα. Αν όχι, δεν μπορείς να κάνεις κακό και απλά φεύγεις. Και όλα αυτά για κάποιο λόγο είναι αγάπη.

Ευχή: Να βρείτε όλοι την αγάπη no1. Και επίσης να μη φοβηθείτε να αντιμετωπίσετε την αγάπη no2. Και αν η οργή έρθει, καταπνίξ’τε την. Έχετε κάθε δικαίωμα να το κάνετε μιας και έχετε ζήσει τόσα πολλά μέχρι τώρα..

Make a wish...

22 ευχές!!!

2009-01-05T02:31:00.002+02:00

Kiki's mood : happy

Δευτερα 5 Ιανουαριου 2009

Και να που εφτασε αυτη η μερα να γινεις κι εσυ 22, "μικρε" Δημο!!! Κανεις δεν γλιτωνει,το ξερεις...!!!
Ευχες πολλες ερχονται απο παντου και πλημμυριζουν το κινητο, το laptop, τα αυτια σου και τα ματια σου..
Ευχες κλασσικες ,ευχες πρωτοτυπες, ευχες παραξενες, ευχες συγκινητικες αλλα ποτε αδιαφορες.

Οικογενεια, συγγενεις, φιλοι πλαισιωνουν τον εορταζομενο!

Εσυ χαρουμενος, γελαστος και ευχαριστημενος απολαμβανεις τις ευχες ολων!

Εγω μεσα απο τον δικο μας χωρο που μαζι τον ξεκινησαμε με τοση θεληση και χαρα, θελω να σου ευχηθω.. οπως αλλωστε συνηθιζουμε και κανουμε...

"Μικρε μου πριγκιπα, σου ευχομαι να εχεις παντα υγεια γιατι εχοντας υγεια μπορεις να πετυχεις τα ΠΑΝΤΑ.. Να εισαι ευτυχισμενος χωρις ασχημες και αρνητικες ιδεες.. Να χαμογελας γιατι ετσι θα δειχνεις στους εχθρους πως επιβιωνεις και στους φιλους πως εισαι καλα.. Να εισαι πετυχημενος γιατι πραγματικα το αξιζεις.. Να εχεις ματια ανοιχτα και να κοιτας γυρω σου για να διαπιστωνεις πως ποτε δεν εισαι μονος.. Να στεκεσαι παντα ορθιος οτι κι αν εχεις απεναντι σου επιβεβαιωνοντας ετσι την πρωτοτυπια σου.. Να προσεχεις τον εαυτο σου και να τον αγαπας..
Χρονια πολλα με πολλες πραγματοποιησιμες ευχες.."

Make a wish...

Στιγμές...

2008-12-29T20:22:00.011+02:00

M.O.T.B.'s mood=nostalgic

Αγαπημένο blog, αγαπημένη Κική,

Στα πρόθυρα του νέου έτους, αποχαιρετώ και αποφέρω φόρους τιμής στο παλιό έτος. Σκαλίζω το σακούλι μου με όλα όσα συμμάζεψα το 2008 και φέρνω στη θύμισή μου στιγμές. Στιγμές που πήγαν και χάραξαν κι άλλες γραμμές στο βράχο που απεικονίζει τον εαυτό μου. Και έδωσαν λίγο περισσότερο μορφή στο είναι μου.

Κάπου είχα διαβάσει πως ο άνθρωπος δεν γνωρίζει τα όριά του εάν δεν δοκιμαστεί. Φέρνοντάς το σβούρες στο μυαλό μου, κατάλαβα πως κανείς δεν μπορεί να λέει πως ξέρει το ποιός είναι, πως ξέρει τον εαυτό του. Όλα είναι τόσο σχετικά τελικά. Οι συγκυρίες και η τύχη, - ίσως και κάποια ανώτερη δύναμη – αλλάζουν τόσο εύκολα τον τρόπο που αντιδρούμε και συμπεριφερόμαστε. Και αν όλα αυτά γίνουν βιώματα, διαμορφώνουν τον εαυτό σου, όπως και οι δικές μου στιγμές τον δικό μου εαυτό.

Παραγωγικά πια, τα θέλω και οι ανάγκες μας ακολουθούν την ρότα των βιωμάτων μας.

Ακουμπάω το σακούλι μου στο τραπέζι. Σαν να βάρυνε φέτος. Και είναι όλα τόσο μα τόσο μπερδεμένα μεταξύ τους. Στον πάτο του, όταν πια ξεκινούσε το νέο έτος, οι στιγμές είναι τόσο αμυδρές πια. Αλλά υπάρχουν ακόμα. Φαίνεται πως πρέπει να εχουν νόημα για έχουν μείνει εκεί, ακόμα και αν καταπλακώθηκαν στη συνέχεια απο άλλες.

Το 2008 ξεκίνησε τόσο ωραία θυμάμαι. Ήταν τότε που τα γέλια από μια όμορφη παρέα ήταν ακόμα δυνατά. Η εμπειρία του Παρισιού, του τέλους του ’07 και άλλα μικρά πράγματα, ένωσε τα γέλια και τους έδωσε μεγαλύτερη ένταση.. Σαν να ακούς μικρά παιδιά που γελάνε τόσο αθώα. Και να χαίρεσαι απλά να τα παρατηρείς. Αυτή η παρέα είναι δεμένη θα έλεγες. Είναι ο ένας για τον άλλον. Είναι ομάδα.

Συνεχίζοντας όλο και πιο μέσα στο 2008, βλέπω αλλαγές. Νέα δουλειά που μαζί της γεννά σιγά σιγά ένα νέο πρόσωπο. Ή καλύτερα, βλέπω έναν Δήμο που ζεί κάτι διαφορετικό. Και μαζί με αυτό, γνωρίζει όλο και περισσότερο το χαρακτήρα του. Το ποιός είναι. Μαζί με αυτό, βλέπω άγχος. Πολύ άγχος.

Η πρώτη σοβαρή δουλειά. Η πρώτη δημιουργική δουλειά.

Το κακό είναι ότι μαζί με αυτό βλέπω και φθορά. Κούραση ψυχολογική και σωματική. Οι μηχανές άναψαν στο full για κάποιο λόγο, και πολλές φορές δεν λειτουργούν σωστά. Βλέπω λάθη, βλέπω απογοήτευση.

Μαζί με αυτά, βλέπω το πρώτο σοβαρό τρακάρισμα με άλλο αμάξι. Βιώνω ξανά το φόβο του ότι κάποιος μπορεί να έχει τραυματιστεί. Το συναίσθημα του ότι είσαι υπεύθυνος όταν οδηγείς, όχι μόνο για τον εαυτό σου, αλλά και για τους συνεπιβάτες σου. Ανθρώπους που δεν θα άφηνες να συμβεί κακό αλλά παρ’ όλα αυτά δεν το συνέδεσες ποτέ με την απερίσκεπτη οδήγηση.

Είναι βαρύ το σακούλι τελικά. Και δεν έχω φτάσει ούτε στα μισά...

Το καλοκαίρι του 08 ήταν για άλλη μια φορά κάτι όμορφο, ξέγνοιαστο. Παράλληλα, ήταν και κάτι που έφερε την αλλαγή. Όχι επειδή ήταν σταθμός και άλλαξα τρένο. Απλά ήταν καιρός. Ίσως να έπρεπε να γίνει και νωρίτερα. Τόσο άντεξε όμως..

Ξεχωρίζοντας στιγμές, θα έχω πάντα στο νου μου το αυγουστιάτικο μπαλκόνι, το χάραμα, το κρασί και τις συζητήσεις. Όμορφες στιγμες.. Ευχαριστώ.

Το φθινόπωρο ήταν μια συνέχεια στις ίδιες γραμμές. Ήταν και μια περίοδος αρκετά δυνατή, ψάχνοντας να βρώ την δική μου ηρεμία. Απλά για να μείνω εκεί. Στην αναζήτηση δεν είναι όλα γνώριμα. Και έγιναν και λάθη. Απλά για να μαθαίνεις. Χρειάζονται και αυτά τελικά..

Οι στιγμές τώρα πιά είναι πιό έντονες.. Πιό δυνατές.. Λες και συνέβησαν πριν λίγες μέρες. Μέσα σε αυτές ξεχωρίζω τα σκασιαρχεία και τα ανήσυχα βράδυα. Ψάχνοντας την ηρεμία, είδα ζωή.

Φτάνοντας να έχω ξεκαθαρίσει το σακούλι, βλέπω τελικά περισσότερες στιγμές. Ο εαυτός μου ξεχώρισε πολλά απο αυτά που είδε και τα κράτησε. Δεν τον κατηγορώ. Δεν έχει άδικο.

Το μόνο άσχημο είναι ότι όλες αυτές είναι νοπές. Σαν να πονάνε όμορφα καθώς ακόμα με χαράζουν και μου δίνουν σχήμα. Ξεχωρίζω τόσες πολλές απο αυτές καθώς τις φέρνω μπροστά μου.. Και φοβάμαι στην σκέψη πως θα χαθούν καθώς θα φέρει το νέο έτος καινούριες στιγμές.

Αναφέρω μόνο 3. Τη νύχτα του ΣΕΦ σαν την πιό ειλικρινή στιγμή της ζωής μου σε άτομα που ευχάριστω το Θεό που υπάρχουν. Τον καφέ το μεσημέρι που φοβόμουν τόσο πολύ να εμφανιστώ αλλά το έκανα. Το ραδιόφωνο, τα ποτήρια μισογεμάτα με κρασί και η αγκαλιά.

Δακρύζω.. Ελπίζω να είναι για καλό..

Wish: Μακάρι όλοι σας να έχετε βιώματα. Να αποδεικνύετε στους γύρω σας ότι ζείτε και το νιώθετε. Το σακούλι στο τέλος κάθε έτους να γίνεται όλο και πιο βαρύ..

Make a wish...

Ένας χρόνος ακόμα... (Although it's still Christmas..)

2008-12-25T14:57:00.002+02:00

Ένας χρόνος ακόμα... γεμάτος εμπειρίες...
Έτσι.. για να φέρουν μαζί και τη γνώση..

Ένας χρόνος ακόμα... γεμάτος χαρές και λύπες...
Έτσι... για να το ζείς με ένταση..

Ένας χρόνος ακόμα... γεμάτος αγάπη και απογοήτευση...
Έτσι... για να γίνεσαι όλο και πιό δυνατός...

Ένας χρόνος ακόμα...
Έτσι... για να γίνεσαι καλύτερος!

Να έχετε όλοι σας τα πιό όμορφα Χριστούγεννα :-)

Make a wish...

Πάει ο παλιός ο χρόνος...!!!

2008-12-24T00:07:00.004+02:00

Kiki's mood : optimistic

Αγαπημένο μου blog και αγαπημένε μου Μ.Ο.Τ.Β.,
έφτασε παραμονή Χριστουγέννων και τα καλικατζαράκια όπου να ναι θα βγουν βόλτα...

Άλλος ένας χρόνος σε λίγες μέρες μας χαιρετά.. κι ένας άλλος περιμένει εκεί δίπλα να λάβει την σκυτάλη.

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, συνήθως, όλοι μας κάνουμε ένα απολογισμό της χρονιάς που φεύγει..
Έκανα κι εγώ σαν άνθρωπος τον απολογισμό μου και με χαρά διαπίστωσα πως όλα πήγαν καλά!!

Ήταν μια χρονιά με πολλά "μαθήματα ζωής" που μέσα από πολλές καταστάσεις με έκανε πιο δυνατή και πιο σίγουρη!

Μετά τον απολογισμό, όμως, είναι καλό να βάζουμε και τους στόχους του καινούριου έτους.
Αυτούς δεν θα σας τους πω, μου αρκεί που τους έχω θέσει!!

Αυτό που έχω να σας πω είναι.. να σας ευχηθώ, όπως συνήθως κάνω μέσα από αυτό εδώ το blog..

"Εύχομαι σε όλους να είχατε ένα θαυμάσιο χρόνο και να έχετε έναν ακόμα καλύτερο, αισιόδοξο, υπέρλαμπρο, δημιουργικό, ευτυχισμένο και φυσικά υγιές 2009!!!"

Make a wish...

And a merry Christmas to you all...

2008-12-19T21:38:00.002+02:00

M.O.T.B.'s mood=content

Sitting by the Christmas tree, Friday night, all home alone.. The joy and peace that this silence brings are kinda unique... kinda priceless. Like you are wishing no one should dare to brake it and this night should never end..

All those flashing Christmas lights are dazzling! Staring them for hours, trying to follow their lead.. Still so amazing this is...

Whine, accompanied with soft Christmas melodies maybe do the trick after all.. Turning this empty house into heaven..

It's Christmas again.. And I still can't believe how all this time passed by.. Am I feeling it's Christmas anyway? Am I celebrating this time of the year or simply wait until all this ends?

I am thinking about it again.. Damn! It's Christmas! Happiness, love, joy all over the world.. Maybe the only period of the year that it worths waiting for..

Something breaks the silence. Someone is ringing the bell..
Who is it...
It's company. The company I needed to close this beautiful night..
This is Christmas after all...

Make a wish...

Συγνώμη μικρέ Αλέξη... Αντίο...

2008-12-10T18:52:00.031+02:00

M.O.T.B.'s mood= furious

Βράδυ Σαββάτου...
Ακούγεται σαν να περιμένεις να ακούσεις το γνωστό τραγούδι του Παπακωνσταντίνου...
Δεν είναι έτσι όμως...

Βράδυ Σαββάτου 6/12

Ο Αλέξης Γρηγορόπουλος, ετών 16, πέφτει νεκρός στα σοκάκια των Εξαρχείων απο σφαίρα ειδικού φρουρού της αστυνομίας, ύστερα απο διαπληκτισμούς εκείνου και της παρέας του με τον ειδικό φρουρό και τον συνάδελφό του.

Τα Εξάρχεια κλονίζονται απο το περιστατικό, ενώ τα νέα ακούγονται για πρώτη φορά στα κανάλια όλης της χώρας. Οι πρώτες μικρές "εξεγέρσεις" των οργανωμένων αναρχικών λαμβάνουν χώρα στο κέντρο της Αθήνας. Η κυβέρνηση δέχεται τα πρώτα πυρά και προσπαθεί να δώσει πρόωρες εξηγήσεις. Δύο υπουργοί προσπαθούν μάταια να δηλώσουν παραίτηση.

Κυριακή 7/12

Το συμβάν συνεχίζει να ταξιδεύει στα σπίτια όλων των Ελλήνων και να παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις. Η κοινωνία σοκάρεται. Ένα μικρό παιδί, λόγω του ότι "αντιμίλησε" σε όργανο της αστυνομίας, λόγω του ότι ήρθε σε διαμάχη, δολοφονείται ακαριαία.

Κάτι φώναζε ότι το ποτήρι ξεχύλισε... Ότι η ντροπή έχει φτάσει στα όριά της...

Η κυβέρνηση λαμβάνει απαραίτητα μέτρα, ενώ απολογείται γραπτά στη μάνα που έχασε το παιδί της, λέγοντας πως οι υπαίτιοι θα πληρώσουν.. Στα κανάλια της χώρας, ακούγεται πως ο θάνατος αυτός είναι κάτι αδιανόητο και πως οι δύο δολοφόνοι θα έπρεπε να αντικρύσουν τις μέγιστες ποινές. Ο κόσμος ακούει συγκλονισμένος.

Είναι ήδη απόγευμα και μικρο-επεισόδια συμβαίνουν σε περιοχές της Αθήνας. Ανακοινώνονται συλλαλητήρια και διαδηλώσεις σε πολλές πόλεις της χώρας. Θέμα τους,ο θάνατος αυτού του παιδιού.

Αυτό δεν θα περνούσε έτσι...

Δευτέρα 8/12

Τα πρωϊνά δελτία ειδήσεων ανακοινώνουν ότι οι δύο αστυνομικοί οδηγούνται στον εισαγγελέα για να απαγγελθούν οι κατηγορίες. Ο μικρός Αλέξης, αποφασίζεται πως θα κηδευτεί και θα τιμηθεί την Τρίτη 9/12. Την ίδια στιγμή, σχολεία της χώρας βάζουν λουκέτο, ενώ οι μαθητές συγκεντρώνονται σε κέντρα πόλεων για να ξεκινήσουν τις διαδηλώσεις. Διαδηλώσεις που περιέχουν συνθήματα όπως: "Αλέξη ζείς, εσύ μας οδηγείς". Η μαζική συγκέντρωση μαθητών, φοιτητών και ανθρώπων που συμπονούν για τον θάνατο του μικρού παιδιού είναι συγκλονιστική.

Και όλα ξεκίνησαν..

Τα συλλαλητήρια φέρνουν την ένταση. Η ένταση φέρνει τα πρώτα σοβαρά επεισόδια. Η αστυνομία, αδρανής θεατής, προσπαθεί να περιορίσει τα περιστατικά με δακρυγόνα. Οποιαδήποτε ακραία συμεριφορά της μπορεί να έφερνε μεγαλύτερη συμπλοκή... Οργανωμένοι αναρχικοί, βρίσκουν διέξοδο μέσα απο τα συλλαλητήρια και επιτίθονται σε αστυνομικούς και καταστήματα των δρόμων. Ο κόσμος, και αυτός αγανακτισμένος, ακολουθεί. Παιδιά της ηλικάς του Αλέξη, μπλέκονται και αυτά σε εμπλοκές, πιστεύοντας πως έτσι θα αποδείξουν πως ο θάνατος του μικρού παιδιού ήταν, ακόμα και για εκείνα, σοβαρό πλήγμα.

Και δεν έπρεπε να περάσει έτσι.

Είναι βράδυ Δευτέρας και τα πάντα φλέγονται και καταστρέφονται.. Το πανεπιστήμιο Αθηνών, η Πατησίων, η Ερμού, το χριστουγεννιάτικο δέντρο του Συντάγματος... Για όλο το βράδυ, εξελίσσεται ένας κλεφτοπόλεμος μεταξύ οργανωμένων διαδηλωτών και αστυνομίας. Η κυβέρνηση παρακολουθεί αμέτοχη, ενώ βγάζει πρόωρη ανακοίνωση για το ότι το βίος των ανθρώπων που καταστράφηκε απο τους διαδηλωτές θα αποκατασταθεί. Ακούγονται σενάρια κύρηξης της χώρας σε έκτακτη ανάγκη ενώ η εναλλακτική "λύση" της παρουσίας του στρατού, πέφτει στο τραπέζι των συζητήσεων. Η αντιπολίτευση, καθώς και τα υπόλοιπα κόμματα της βουλής ζητούν να αποδοθούν ευθύνες, να σταματήσουν τα επεισόδια και να η κυβέρνηση να παραιτηθεί.. Η αστυνομία έχει πιά εντολή για συλλήψεις.

Τρίτη 9/12

Ο απολογισμός των καταστροφών είναι τεράστιος, ενω μόλις έχει ξημερώσει Τρίτη.. Η μανία και το ξέσπασμα του κόσμου ήταν τόσο μεγάλο την προηγούμενη μέρα, που κατέληξε να πάρει διαστάσεις ανεπίτρεπτες. Άνθρωποι που ενώ ήταν με το μέρος των διαδηλωτών, δεν περίμεναν ότι θα έβλεπαν τις περιουσίες τους να χάνονται μέσα στις φλόγες και στις εμπλοκές. Η κυβέρνηση ζητά συγνώμη και δηλώνει πως θα βρίσκεται δίπλα στον πολίτη σε αυτή τη δύσκολη εποχή.

Η κηδεία του Αλέξη στο Παλαιό Φάληρο, συγκεντρώνει και πάλι τον κόσμο που θέλει να δηλώσει παρόν, να αποδοκιμάσει τον τρόπο με τον οποίο έφυγε και να φωνάξει αντίο.

Φυσικά, η τελετή φέρνει και τα επεισόδεια. Για άλλη μία φορά, οργανωμένοι βρίσκουν διέξοδο να ξεκινήσουν τις καταστροφές. Ο κόσμος τώρα πια αποστασιοποιείται και ζητά να σταματήσει αυτή η κωμωδία. Δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει τόσο ωμή βία.. Ο Αλέξης χάθηκε.. Το μόνο που μένει έιναι να τιμωρηθούν αυτοί που πρέπει.

Η Ελλάδα έχει χάσει ήδη την ομαλή της λειτουργεία. Σαν κάτι να την τραβάει όλο και περισσότερο στο σκοτάδι.. Πόλεις της χώρας που δεν υπήρχε λόγος να λεηλατηθούν, λεηλατούνται.. Λες και το κύμα της βίας είναι μία ίωση που προσβάλλει τους ανθρώπους. Λές και οι άνθρωποι είχαν ένα κόμπο στο λαιμό που μέχρι τώρα τους έπνιγε.. Και έπρεπε κάπου να ξεσπάσουν.

Είναι Τρίτη βράδυ και όλα έχουν πάρει φωτιά.

Ο θάνατος του μικρού Αλέξη ήρθε να συγκλονίσει του Έλληνες. Και εγώ σοκαρίστηκα
μόλις έφτασε στα αυτιά μου. Στο μυαλό μου καταδίκασα τους δύο ενόχους, και στις
συζητήσεις μου με τους συνανθρώπους μου, ζήτησα την εσχάτη των ποινών. Σε περίπτωση που μπορούσα, θα ήμουν και εγώ στα συλλαλητήρια και στην ταφή του.. για να δηλώσω και εγώ πως κάποια στιγμή, ο Έλληνας δεν μπορεί να ανεχτεί άλλα απο αυτήν την κοινωνία και τους ανθρώπους που κυβερνούν αυτή τη χώρα. για να φώναζα και εγώ μαζί με τους υπόλοιπους πως αυτή η κοινωνία θα έπρεπε να αγκαλιάζει τα παιδιά της και όχι να τα σκοτώνει... και πώς οι φύλακες αυτού του τόπου θα έπρεπε να είναι εδώ για την ασφάλειά μας και όχι για το κακό μας.

Απο την άλλη πλευρά, καταδικάζω τους βανδαλισμούς. Καταδιάζω τη βία και το πώς αυτή εμφανίστηκε από το χαμό ενός αθώου παιδιού... Δεν υπήρχε καν ο ελάχιστος σεβασμός απέναντι στο πρόσωπο αυτού του παιδιού. Που χάθηκε τόσο άδικα..

Ντροπή.. Ντροπή σε όλους μας... Ντροπή σε αυτούς που κυβερνούν, ντροπή σε αυτούς που καταστρέφουν.. Ντροπή σε εμάς που το ανεχόμαστε..

Αντίο Αλέξη... Και πάλι, συγνώμη...

Make a wish...

Dreams come true...?

2008-12-02T23:47:00.003+02:00

Kiki's mood : hopeful

Αγαπητο μου blog και φιλε μου Μ.Ο.Τ.Β.,
εχω ενα ερωτημα να σας θεσω οπως πολυ συχνα κανω αλλωστε μεσα απο αυτο εδω το χωρο...

Τα ονειρα γινονται πραγματικοτητα ; Κι αν ναι, γινονται αυτα που εμεις "επιλεγουμε" με τον τροπο μας και τη συμπεριφορα μας να γινουν ή αυτα που μια αορατη δυναμη μεσω ορισμενων παραγοντων "επιλεγει" να πραγματοποιησει ;

Σημερα, καταλαβα πως τα ονειρα γινονται αρχικα εν μερει.. σου δινουν δηλαδη μια ιδεα του ονειρου σου ωστε να εχεις στοχο και σκοπο να τα πραγματοποιησεις με την δυναμη σου..

Και γιατι το λεω αυτο ;

Σημερα εφτασα, ή για να τα λεμε καλα, ενιωσα λιγο το ονειρο μου.. για λιγα λεπτα.. για μολις 30 λεπτα.. εζησα πως ειναι.. και κατεληξα στο οτι αξιζει να προσπαθησω και πραγματικα θελω να το κανω πραγματικοτητα!!!

Οσον αφορα, λοιπον, το ερωτημα μου, συμπεραινω πως αν θες ολα γινονται.. αρκει ομως να συνυπαρξουν και οι ατιμες οι προυποθεσεις και οι συγκυριες!!

Κλεινοντας και το σημερινο post και λιγο πριν ευχηθω, θα ηθελανα δω κι ορισμενα δικα σας comments με την αποψη σας σχετικα με τα ονειρα και την πραξη τους!!

"Ευχομαι σε ολους το κλασσικο της πραγματικοτητας των ονειρων σας αλλα βαλτε κι εσεις το χερακι σας.. ποσα να κανει κι αυτη η τυχη!!!"

Make a wish...

Ταξιδεύοντας με στίχους...

2008-11-25T21:43:00.004+02:00

Kiki's mood : dreaming

Αγαπητο μου blog κι αγαπητε μου Μ.Ο.Τ.Β.,

αναρωτιεμαι πολυ συχνα ποσο μπορω να κολλησω με ενα τραγουδι..

Δεν μπορω να καταλαβω γιατι οταν ακουσω ενα τραγουδι, ειτε παλιο ειτε καινουριο, μπορω να το κανω δικο μου.. Να το ακουω συνεχεια, να αγαπαω τους στιχους του και γενικως να δημιουργω διαφορες εικονες στο ακουσμα του...

Αυτο ισως εξηγειται καπως.. Ισως επειδη η μουσικη ειναι η ζωη μου;; Ισως επειδη τα τραγουδια ειναι ο τροπος εκφρασης μου;;

Ακριβως οτι σας περιγραφω παραπανω, μου εχει συμβει και με το τραγουδι που θα βρειτε λιγο πιο κατω σε αυτο το post..

Το συγκεκριμενο ερμηνευεται απο το συγκροτημα "Εκεινος+Εκεινος" το 1993..

Μπορει καποιοι απο εσας να το θυμαστε ηδη ή να το θυμηθειτε μολις το ακουσετε, μπορει αλλοι να μην το ξερετε καν..

Προσπαθωντας να του δωσω μια ερμηνεια, δινω προσοχη στους στιχους του..

"Μια νυχτωνει, μια χαραζει κι εγω διπλα σου να λεω δεν με νοιαζει..."

Ποσο μπορει να δωθει μια ανθρωπινη ψυχη ωστε να μην την νοιαζει τιποτα, παρα μονο να ειναι διπλα σε μια αλλη ψυχη..;

Δεν θα σας κουρασω κι αλλο, αναλυοντας κι αλλους στιχους απο το συγκεκριμενο κομματι αλλα θα ηθελα πολυ να δω και το δικο σας σχολιο...

"Ευχομαι τα τραγουδια να συνεχισουν να μας ταξιδευουν και εμεις να δινουμε την δικια μας ερμηνεια αναλογα με τις σκεψεις και τα βιωματα μας..."

Make a wish...

Μιά φορά και έναν καιρό...

2008-11-25T01:25:00.004+02:00

M.O.T.B.'s mood=tired

...ήταν ο Πέτρος, η οικογένεια του, οι φίλοι του και η μεγάλη πόλη...

O Πέτρος, μόλις 9 χρονών, ήταν ένα παιδί χαρούμενο και πάντα χαμογελαστό. Αν και μοναχοπαίδι, ποτέ δεν παραπονέθηκε για κάτι στους γονείς του... Ακόμα και αν εκείνοι τις περισσότερες φορές μοχθούσαν να του προσφέρουν τα πιό σημαντικά αγαθά σε αυτή τη ζωή, είχαν φροντίσει το παιδί τους να αποκτήσει σωστή παιδεία. Και αυτό φαινόταν στον Πέτρο.. Στο χαρακτήρα του, στον τρόπο συμπεριφοράς του..

Ο Πέτρος ήταν έξυπνο παιδί και χαρισματικό! Απο μικρός είχε δυνατότητες και αυτό του έδινε αυτοπεποίθηση. Φυσικά, λόγω της ηλικίας του, δεν το καταλάβαινε, και αυτό τον έκανε πολύ απλό σαν άνθρωπο. Οι φίλοι του τον αγαπούσαν και τον θαύμαζαν τόσο πολύ... Αλλα και εκείνος ποτέ δεν τους απογοήτευε, ούτε τους εκμεταλλευόταν.. Δεν θεωρούσε τον εαυτό του "αρχηγό" ενώ έκανε πολλές φορές πίσω για τα χατίρια όλων.

Σε γενικές γραμμές, τους αρκούσε που απλά τους είχε δίπλα του. Ακόμα και αν δεν τους χρειάστηκε τόσο ποτέ.

Τα χρόνια περνούσαν γρήγορα.. Και φυσικά όμορφα και ξέγνοιαστα.. Ο Πέτρος δεν άλλαξε τους φίλους του, ενώ με βοήθημα την αγάπη και την καθοδήγηση των γονιών του, γινόταν όλο και πιο δυνατός. Όσοι τον έβλεπαν να εξελίσσεται, θάμπωναν απο το πόσα μπορούσε να καταφέρει αυτό το παιδί.. Και του το έλεγαν! Δεν ήταν και λίγο που στα 15 του ήταν απο τους καλύτερους μαθητές στο σχολείο, στα αγγλικά, τα γαλλικά.. Αυτό που τους έκανε μεγάλη εντύπωση όμως, ήταν ότι τα κατάφερνε όλα με τόσο απλό τρόπο.. Όλοι έλεγαν ότι το παιδί αυτό τα έβλεπε όλα τετράγωνα... Με μία αρχή και ένα τέλος...

Με το πέρασμα του χρόνου, ο Πέτρος εξελισσόταν ραγδαία.. Μπήκε απο τους πρώτους μαθητές στο πανεπιστήμιο! Οι γονείς του ήταν και πάλι εκεί, σε όλη αυτή τη διαδρομή, για να τον καμαρώνουν. Οι φίλοι του ήταν περήφανοι γι' αυτόν, ενώ εκείνος ευχαριστούσε το Θεό που τους είχε απλά δίπλα του..

Στη ζωή του Πέτρου γενικά δεν έλειπαν οι "κακές στροφές", οι ατυχίες και οι κακές στιγμές... Πότε όμως δεν τον άγγιξαν τόσο βαθειά. Ήξερε πάντα πώς να τα βγάλει πέρα, τις περισσότερες φορές χωρίς τη βοήθεια κανενός. Ήταν σχεδόν πάντα αρκετά συγκροτημένος έτσι ώστε να επαναφέρει τον εαυτό του σωστό δρόμο... Σχεδόν πάντα..

Στο τελευταίο έτος της σχολής του, ο Πέτρος γνώρισε μία παρέα φίλων.. Τον πλησίασαν και εκείνοι όπως και πολλοί άλλοι για να τον κάνουν παρέα.. Ο Πέτρος δεν αρνήθηκε να μοιραστεί μαζί τους τον εαυτό του. Δεν το έκανε ποτέ. Κάτι διαφορετικό όμως τράβηξε την προσοχή του στα συγκεκριμένα άτομα.. Πίστευε ότι σε αυτούς έβλεπε κάτι που θα μπορούσε να του δώσει ενδιαφέρον στην τυχερή μεν αλλά ανιαρή δε ζωή του. Του έκανε εντύπωση πως αυτή η παρέα ήταν πιό "ανένταχτη" στην κοινωνία αυτής της μεγάλης πόλης.. Και αυτό τον συνεπήρε..

Ο Πέτρος πολύ σύντομα ενθουσιάστηκε απο το πόσο "ελεύθερος" μπορούσε να νιώσει μαζί τους. Με τα συγκεκριμένα άτομα δεν γνώρισε ποτέ όρια! Δοκίμασε τα πάντα.. Μέχρι και αυτό που μέχρι εκείνον τον καιρό το είχε απλά ακουστά ως λευκό θάνατο.

Δεν χρειάζεται να σας πώ το πόσο πολύ εύκολα ο Πέτρος παρασύρθηκε όλο και πιό βαθειά στα ναρκωτικά. Η κατάσταση αυτή του αφαίρεσε τα φρένα της ηθικής του.. Και η ζωή του στη συνέχεια ήταν απλά μία κατηφόρα. Χωρίς τελειωμό..

Με τον καιρό, τα πάντα τον εγκατέλειπαν.. Οι φίλοι που με κόπο και αγάπη κρατούσε κοντά του δεν υπήρχαν πια.. Αν και πολλές φορές προσπάθησαν να τον επαναφέρουν, εκείνος δεν τους άφηνε περιθώριο. Οι γονείς του πια δεν καμάρωναν, ενώ πολλές φορές σιωπούσαν σε ερωτήσεις γνωστών και συγγενών.. Nτρέπονταν.. και πίστευαν ότι δεν θα έπρεπε ποτέ να έχουν λόγο να το κάνουν.

Εδώ η ιστορία αυτή τελειώνει απότομα..Την τύχη του Πέτρου την αφήνω στα χέρια σας. Σας καλώ μέσω αυτής της ιστορίας να δώσετε μεσα σε λίγες γραμμές το δικό σας τέλος.

Make a wish...

Μικροί και μεγάλοι ήρωες...

2008-11-18T21:47:00.007+02:00

M.O.T.B's mood= positive

Αγαπημένο μου blog, αγαπημένη μου Κική...

Έιχα καιρό να γράψω στο blog.. Δεν ξέρω γιατί.... Μάλλον επειδή δεν είχα πολύ χρόνο τελευταία. Λυπάμαι, και στο μέλλον θα προσπαθίσω να επανορθώσω...

Το σημερινό μου post έχει θέμα τους μικρούς και μεγάλους ήρωες... Ήρωες της απλής καθημερινότητας ή άνθρωποι που αλλάζουν το μέλλον..

Πόσες φορές έχει αναρωτηθεί ο καθένας απο εμάς για το άν έχει κατορθώσει κάτι ηρωικό; Πόσες φορές έχει αναρωτηθεί ο καθένας απο εμάς ότι μπόρεσε και τα κατάφερε μέσα απο μία δυσκολία; Πόσες φορές έχουμε όλοι αναρωτηθεί εάν έχουμε αλλάξει το μέλλον;

Και μέσα από αυτές τις ερωτήσεις γεννιέται μεγαλύτερο ερώτημα... Πότε χαρακτηριζόμαστε ως ήρωες;

Τώρα σωθήκαμε...

Στο μυαλό μου, δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά παρα μόνο να τους διαχωρίσω σε μικρούς και μεγάλους. Για μένα, όλοι οι άνθρωποι είναι ήρωες. Ήρωες των δικών τους προβλημάτων και της δικής τους πραγματικότητας.
Ενώ ένας μεγάλος ήρωας μπορεί να γράφει ιστορία και να σώζει πραγματικά το μέλλον των ανθρώπων, κάποιος απλός άνθρωπος θα προσπαθεί να αλλάξει ή να συμβάλλει σε κάτι μικρό..

Απλά ο ένας έχει την αναγνώριση του κόσμου, ενώ ο άλλος όχι.

Δεν έχει απαραίτητα σημασία να είσαι αναγνωρίσιμος για τα κατορθώματά σου τελικά. Αρκεί κάπου μέσα σου να ξέρεις ότι κάτι έχεις καταφέρει και εσύ.. Kάπου βαθειά στο είναι σου..

Γιατί είναι δύσκολο να ξεπερνάς όλα αυτά που συμβαίνουν στους καιρούς μας... Άγχη, πίεση, απογοήτευση, αποξένωση απο το διπλανό σου.. Και θέλει κουράγιο..

Ευχή : "Μακάρι να νιώθετε όλοι την μοναδικότητά σας, όσο μπορείτε ο καθένας. Δώστε στον εαυτό σας τα παράσημα που έχετε κερδίσει απο τη ζωή. Είσαστε ήρωες, είτε μικροί, είτε μεγάλοι".

Αυτό το post είναι αφιερωμένο για μία εποχή που πέρασε.. Και μία καινούρια που έρχεται.. Η πρώτη έκλεισε με ηρωικές πράξεις, το ξέρω γιατί το νιώθω. Η καινούρια έρχεται με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Και με μία παρέα ηρώων στο πλάι.

Make a wish...

Καλό χειμώνα....

2008-11-18T14:41:00.003+02:00

Kiki's mood : calm

Μέσα Νοέμβρη 2008 και επιτέλους ο χειμώνας μας θυμήθηκε!!!
Μόλις εχτές ήταν η πρώτη βροχερή μέρα του χειμώνα..
Σε ένα μήνα από τώρα θα έχουμε ήδη στολίσει το σπίτι χριστουγεννιάτικα και θα έχουμε φτιάξει τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες μας...

Ο φετινός χειμώνας άργησε πολύ να έρθει.. τώρα, όμως, που ήρθε πρέπει να τον χαρούμε...

Ζέστα ρούχα, κουβερτούλες και παπλωματάκια, ζεστός καφές, τζάκι, εκδρομούλες στα χιονισμένα βουνά και στα βρεγμένα σοκάκια των ορεινών χωριών.

Όλα αυτά είναι οι εικόνες που συνθέτουν όλους εμάς μέσα σε ένα χειμωνιάτικο τοπίο!!!

Εύχομαι, λοιπόν, σε όλους εσάς..

"Καλό χειμώνα.. Να περάσουμε όλοι τέλεια!!! Να διασκεδάσουμε και να απολαύσουμε ένα τόσο καθυστερημένο χειμώνα..!!!!"

Make a wish...

Αποφαση...

2008-11-09T22:54:00.005+02:00

Kiki's mood :complicated

Αγαπητο μου blog, Αγαπητε Μ.Ο.Τ.Β.,

το σημερινο μου post ειναι λιγο περιπλοκο και σχετιζεται με το θεμα των αποφασεων...

Οι προβληματισμοι ειναι οι εξης :

Παιρνουμε παντα τις σωστες αποφασεις ;

Παιρνουμε παντα την σωστη στιγμη τις αποφασεις μας ;

Ερωτηματα συχνα μας ερχονται στο νου...

Μια αποφαση, οσο και δυσκολη να ναι, πρεπει να λαμβανεται..
Συχνα, ομως, δεν λαμβανεται την καταλληλη στιγμη.. ειτε καθυστερημενα ειτε προωρα...
Επιπλεον, δεν λαμβανονται και παντα οι σωστες αποφασεις.. ειτε επιπολαια ειτε υπερβολικα...

Ποιος, βεβαια, ξερει ποτε υπαρχουν οι καταλληλες προυποθεσεις και ποιες ειναι αυτες ;

Ειναι σπανιες οι φορες που νιωθουμε 100% σιγουροι για την αποφαση που εχουμε λαβει, ασχετα αν στην συνεχεια αποδειχτει ορθοτατη.. ή λανθασμενη.

Ειτε ετσι ειτε αλλιως, ομως, καποιες αποφασεις πρεπει να λαμβανονται..

Ευχομαι,λοιπον...

"Να αποφασιζουμε παντα οταν εμεις νιωθουμε πως ειμαστε ετοιμη να αποφασισουμε.. κανεις δεν ξερει ποτε ειναι η καταλληλη στιγμη, ισως και ουτε εμεις!"

Make a wish...

Μην μεγαλωνεις.. μικρουλα να μεινεις να μας το δηλωνεις!!!!

2008-11-05T10:23:00.005+02:00

Kiki's mood : smiling

Ξημερωματα της 5ης Νοεμβριου του 1983...

Μια ετοιμογεννη μητερα εισερχεται στο μαιευτηριο με το χαμογελο στα χειλη.. Ο ερχομος του πρωτου της παιδιου ηταν θεμα λιγης ωρας..

Ο μελλοντικος πατερας και οι λοιποι αγαπητοι συγγενεις στην αιθουσα αναμονης περιμενουν εναγωνιως την ανακοινωση της γεννησης..

Παρ' ολα αυτα, η μικρη μας ηρωιδα ηταν λιγο παιχνιδιαρα και ταλαιπωρησε καπως την μαμα της..

Ειχε φτασει μεσημερι οταν ο γιατρος μετεφερε το χαρμοσυνο νεο στον μπαμπα και στην υπολοιπους συγγενεις.. Δακρυα χαρας πλημμυρισαν τα ματια ολων καθως το πρωτο μωρο της οικογενειας μολις ειχε ερθει στον κοσμο..Και το ονομα αυτης,Ολγα!

Σημερα,5 Νοεμβριου 2008, το μωρο της ιστοριας μας γινεται 25 χρονων!!!Γυναικα, πλεον, με πολλες επιτυχιες επαγγελματικα.. και οχι μονο!!

Θα κλεισω, λοιπον, την ιστορια με ευχες...

"Αδελφουλα, σου ευχομαι να εισαι παντα υγειης, ευτυχισμενη, χαμογελαστη, "παιχνιδιαρα", αγαπητη.. Να πετυχαινεις παντα αυτο που θες, οπως και ηδη κανεις αλλωστε. Και, τελος, σου ευχομαι οτι σκεφτεσαι αυτην την στιγμη να πραγματοποιηθει!"

Make a wish...

Back to the zero point..

2008-11-03T23:53:00.003+02:00

M.O.T.B's mood : blue

Εκεί που όλα είναι μηδέν, ξεκινάς με ανάμεικτα συναισθήματα...

-Υπάρχει χώρος να ξεκινήσεις απο την αρχή..

-Έχασες όλα σου τα όπλα που με τόσο κόπο μάζευες όμως..

-Δεν πειράζει, ο δρόμος είναι ανοιχτός για νέες περιπέτειες..

-Ποιός σου είπε ότι σε διαγράφει το παρελθόν;;;

-Το παρελθόν είναι για τους αδύναμους.. Το να κοιτάς το μέλλον στα μάτια, είναι για τους θαρραλέους.

-Μην ξεχνάς ότι δεν έχεις όπλα.. Και η πίστη σου λιγόστεψε..

-Πάντα υπάρχει κάποιος που θα σε βοηθήσει να σηκωθείς ξανά.

-Νόμιζα ότι έκλεισες τις πόρτες του παρελθόντος.

-Πάντα κάποιος σε βρίσκει τελικά..

-Για να σε ρίξει πάλι πίσω στο μηδέν.

-Και να ξεκινήσεις και πάλι απο την αρχή.

Make a wish..

Just a song...

2008-11-03T23:08:00.001+02:00

Kiki's mood : easy

Σήμερα δεν έχω να σας πω πολλά.. ως τίποτα!!! Απλά σας παραπέμπω στο παρακάτω τραγούδι που είναι ένα από τα πολύ αγαπημένα μου...

Αντώνης Ρέμος - Δεν την φοβάμαι την ζωή

... κρατώντας στο μυαλό κάποιους στίχους από αυτό το τραγούδι, εύχομαι..

"Μην φοβάστε τίποτα. Όλα γίνονται όταν εμείς επιλέξουμε πότε πρέπει να τα κάνουμε.. "

Make a wish...

Αλαζονεία...

2008-10-30T22:02:00.005+02:00

M.O.T.B's mood = whatever

Αγαπημένο μου blog, αγαπημένη Κική,

ύστερα απο την μικρή μου περιήγηση στη blog-όσφαιρα μία απο αυτές τις μέρες, και λόγω του καταπληκτικού post-εκστρατείας απο τον brainwaves, είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι το επόμενο "άρθρο" αυτού του blog θα έχει ως θέμα το περιβαλλοντολογικό αδιέξοδο.

Δυστυχώς, λόγω του ότι βρισκόμαστε ακόμα στη σύνταξη αυτού του post, είπα να γράψω για κάτι διαφορετικό.

Αλαζονεία.

Στα αυτία μου αυτή η λέξη πάντα ηχούσε παράξενα, προκαλώντας πάντα ανάμεικτα συναισθήματα. Για κάποιο λόγο, ποτέ μου δεν κατανόησα πλήρως την ουσία αυτής της λέξης, αυτού του χαρακτηριστικού του ανθρώπου. Ενω γενικά είναι μια λέξη που σχεδόν πάντα σε προδιαθέτει αρνητικά για το άτομο που το χαρακτηρίζει, εγώ πάντα έβλεπα κάτι παραπάνω..

Παραθέτω σε αυτό το κομμάτι του post την ετυμολογία και σημασία της λέξης αλαζονεία, μέσα από δύο μεγάλα portals - λεξικά του internet:

αλαζονεία η [alazonía] : η ιδιότητα και η συμπεριφορά του αλαζόνα· κομπορρημοσύνη, υπεροψία: H ~ πηγάζει από την ανοησία.

ar·ro·gance : an attitude of superiority manifested in an overbearing manner or in presumptuous claims or assumptions

Μάλιστα... Η αλαζονεία είναι μία συμπεριφορά του ανθρώπου που μέσω αυτής δηλώνει ότι είναι ανώτερος απο μία αρχή ή απο κάποιες απόψεις, τις περισσότερες φορές ανόητα.

Μπερδεύτηκα... Είναι αλήθεια η ανωτερότητα αλαζονεία; Και άν ναι, πότε;

Για μένα αλαζονεία δεν σημαίνει απαραίτητα ανόητη συμπεριφορά. Και ακόμα και αν βασίζεται σε ανοησία ή έλλειψη σκέψης, είναι μία προσπάθεια να φτάσεις κάτι ανώτερο, κάτι καλύτερο, να μη μένεις στάσιμος. Είτε αυτό το κάνεις με φθόνο, είτε με καλή θέληση.

Ό,τι δεν μπορεί να φτάσει ο νους ενός ανθρώπου, το βαφτίζει ανόητο. Και όποιον βλέπει να προσπαθεί να φτάσει αυτό που εκείνος δεν μπορεί να φανταστεί, τον ονομάζει αλαζόνα. Αυτό δεν είναι λογική.. Πολλές φορές η ιστορία έχει αποδείξει ότι η αλαζονεία του τότε είναι καινοτομία για το τώρα. Η φύση του ανθρώπου είναι τέτοια που τον κάνει να αναζητά κάτι καλύτερο, κάτι ανώτερο. Χωρίς αυτό, όλα θα ήταν στάσιμα, νεκρά..

Ποτέ δεν μπορούσα να δω ανόητο αυτό που δεν έφτανα.. Και ποτέ δεν μπορούσα να ορίσω που φτάνω. Δεν χαρακτηρίζω τον εαυτό μου αλαζόνα. Ακόμα και αν οι επιλογές μου μερικές φορές πηγάζουν από ανοησία.

Ευχή : Μακάρι ο κόσμος να μην ήταν τόσο στενόμυαλος, τόσο φοβισμένος. Μακάρι όλοι να βλέπαμε λιγό μπροστά, έστω και με αλαζονεία.

Make a wish...

Η αποκάλυψη της έκπληξης!!!

2008-10-28T20:26:00.002+02:00

Kiki's mood : proud

Δεν ξερω αν θυμαστε ενα προηγουμενο post μου στο οποιο ανεφερα σχετικα με μια εκπληξη που ετοιμαζα μαζι με τον Μ.Ο.Τ.Β.!

Με πολυ χαρα,συγκινηση και περιφανεια σημερα αποκαλυφθηκε η εκπληξη...

Η εκπληξη αφορουσε την πολυαγαπημενη μας φιλη Εμμανουελα και σχετιζεται με την συμμετοχη της σε ενα Παγκοσμιο Διαγωνισμο Φωτογραφιας!!!

Η καλη μας φιλη ειναι ενα μεγαλο ταλεντο στην φωτογραφηση.. κυριως τοπιων αλλα οχι μονο!

Η φωτογραφιες τις παντα προκαλουν τον θαυμασμο ολων μας.. Το μονο "αρνητικο" ειναι πως ειναι παααρα πολλες!!!!

Οσο αφορα την εκπληξη μας, χαρηκε παρα πολυ και συγκινηθηκε, ιδιαιτερα την στιγμη που ειδε με τα ματια της την συμμετοχη των φωτογραφιων της στον διαγωνισμο!

Δεν υπαρχει λογος να μας ευχαριστει συνεχεια.. Ηταν ενα μικρο δωρο και ενα μεγαλο ξεκινημα για την ενασχοληση της με κατι που τοσο αγαπαει και επιτυγχανει!!!

Σου ευχομαστε..

"Καλη επιτυχια στον διαγωνισμο!!! Καθε επιτυχια σε οτι κανεις!!! Καλο ξεκινημα σε αυτο που τωρα ξεκινας!!! Να εχεις παντα διπλα σου ατομα που σε αγαπουν και τα αγαπας γιατι, πραγματικα, το αξιζεις!!!"

Make a wish...

Πλούταρχος live... Δεν υπάρχουν λόγια!!!

2008-10-25T15:45:00.003+03:00

Kiki's mood : in relax

Τα χειμερινα νυχτερινα μαγαζια ξεκινησαν και σχεδον ολα τα τραγουδιστικα σχηματα εχουν κανει τις πρεμιερες τους.

Χτες,Παρασκευη, καναμε την πρωτη επισκεψη σε ενα απο τα ωραιοτερα προγραμματα της νυχτερινης Αθηνας..

Φυσικα,δεν ειναι αλλο απο το Rex οπου εμφανιζεται ο αγαπημενος Γιαννης Πλουταρχος!!!

Ως αξιος αρχοντας της νυχτας και "κρατωντας" ολο το προγραμμα μονος του σαν πρωτο ονομα, εκανε ενα ασφικτυκα γεματο μαγαζι να τον κοιταει στα ματια και να τραγουδα "Τι να σου κανω που δεν ειμαι Θεος..", "Αχ,αγγελε μου.." και πολλες αλλες επιτυχιες του.

Εχοντας,λοιπον, πολυ καλη παρεα και συνοδευομενοι απο τον αγαπητο μας Johnny, διασκεδασαμε, τραγουδησαμε, αγανακτησαμε, γελασαμε, θυμηθηκαμε αλλα πανω απο ολα περασαμε τελεια!!!!

Οσο για τον Γ. Πλουταρχο.. δεν υπαρχουν λογια!Σκεφτειτε πως εδω και καποια χρονια γεμιζει μαγαζια μονος του!! Αυτο..

"Ευχομαι οσο ωραια ξεκινησε η "περιπλανηση" μας στα χειμερινα νυχτερινα μαγαζια,ετσι να ολοκληρωθει!!! Παντα να περναμε ωραια και να διασκεδαζουμε.. "

Make a wish...

Σε έναν ομορφότερο κόσμο... (Συνεχίστε το εσείς μετά)

2008-10-25T10:06:00.003+03:00

M.O.T.B.'s mood = whatever

Τις τελευταίες δύο ή τρείς μέρες έχω ξεκινήσει, μέσω όλων των καναλιών επικοινωνίας που έχω πρόσβαση, τη νέα μου εκστρατία με τίτλο : "Σε έναν ομορφότερο κόσμο... (Συνεχίστε το εσείς μετά)".

Η εκστρατεία αυτή ξεκίνησε μέσα στο μυαλό μου περισσότερο.. Για ένα χρονικό διάστημα που τα πράγματα δεν πήγαιναν και πολύ καλα, κάθε φορά που συνέβαινε κάτι στραβό, επαναλάμβανα στον εαυτό μου : " Σε έναν ομορφότερο κόσμο..." και το συνέχιζα αναλόγως.
Η εκστρατεία αυτή δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο νόημα ή θέμα. Απλά για ένα ή δύο λεπτά, σε κάνει να σκεφτείς με ποιόν τρόπο ο κόσμος αυτός θα μπορούσε να είναι καλύτερος, είτε είναι ο δικός σου κόσμος, είτε ο κόσμος γενικότερα.

Μέχρι τώρα, η εκστρατεία έχει μιλήσει σε κάποιους ανθρώπους. Και πιστεύω ότι μπορεί να μιλήσει και σε περισσότερους. Για μένα, είναι ένα μύνημα αισιοδοξίας.

Δεν πρόκειται τόσο εύκολα να αλλάξουμε τον κόσμο. Αλλά κανείς δεν μπορεί να μας αφαιρέσει το δικαίωμα να σκεφτόμαστε πώς να το κάνουμε.

Ευχαριστώ πολύ όλα τα παιδιά απο το facebook, το msn και τη δουλειά που απάντησαν σε αυτό το κάλεσμα και ελπίζω να δώ και εδώ άτομα να προσθέτουν ένα comment, οποιοδήποτε είναι αυτό, απλά για να συμμετάσχουν.

Ευχή: Μακάρι ο κόσμος να είναι καλύτερος με τον οποιοδήποτε τρόπο, για όλους σας.

Make a wish...

Ωραία μέρα!!!!!!

2008-10-23T00:51:00.002+03:00

Kiki's mood : happy & lucky

Αγαπητο μου blog και αγαπητε Μ.Ο.Τ.Β.,

η σημερινη μερα (23/10/2008) ξεκινησε πολυ ωραια και πιστευω πως ετσι και θα τελειωσει!

Λιγα λεπτα μετα τις 12.00 και ειμαι στ'αμαξι με την φιλη μου Εμμανουελα οταν συναντησαμε τον Roady!!!

Ο Roady ειναι ο μικρος μου φιλος και συγκατοικος που μοιαζει πολυ με τον γνωστο σε ολους Winnie!!!!
Τον υιοθετησα, λοιπον, και ειμαι χαρουμενη γι' αυτο!!Και μην νομιζετε πως ο Roady ειναι κανα σκυλακι.. !! Οχι, οχι.. Ειπαμε μοιαζει πολυ στον Winnie!!!

Εκτος ομως απο τον γλυκο μου Roady.. σημερα εχει και κατι αλλο η μερα μου!!

Σημερα παιρνει το πτυχιο της η γλυκια μου και αγαπημενη μου ξαδελφη, Θεοδοσια!!!!

Με τιμη και καμαρι θα παρευρεθώ στην ορκωμοσια της σημερα το πρωι!

Με αγωνα,που δινει καθε φοιτητης τις μερες μας και με θεληση θα εχει στα χερια της σε λιγες ωρες απο τωρα το πτυχιο του Οικονομικου Τμηματος του Πανεπιστημιου Πειραια!!!

Και ηρθε η ωρα για τις ευχες..

Γενικη ευχη : "Να εχετε ολοι μια ομορφη και τυχερη μερα!!!""

Ευχη στην πτυχιουχο : "Συγχαρητηρια!!!!Ειμαι πολυ χαρουμενη που κλεινει ενας κυκλος στην ζωη σου και ανοιγει ενας αλλος!!!Σου ευχομαι Καλη Σταδιοδρομια και Πολλες Επιτυχιες σε οτι κανεις!!!"

Make a wish...

Μα τι έχει αυτή η εποχή ;;;;

2008-10-21T14:30:00.002+03:00

Kiki's mood : confused

Προσπαθώ να καταλάβω τι στο καλό συμβαίνει τον τελευταίο καιρό και είναι όλοι οι φίλοι και οι γνωστοί σε μια περίεργη κατάσταση ..

Αγαπητό μου blog και αγαπητέ co-writer Μ.Ο.Τ.Β., λύστε μου την απορια!!!!

Τις τελευταίες μέρες επικρατούν τα νεύρα, η απαισιοδοξία, η ματαιοδοξία, η απογοήτευση και πολλά άλλα τέτοια "χαρούμενα" συναισθήματα ...

Εγώ από την άλλη είμαι μια χαρά κι αυτό είναι, επίσης, κάτι που με προβληματίζει και δεν σας κρύβω πως αρχίζω να επηρεάζομαι ..

Γι αυτό κι εγώ εύχομαι ..

"Αυτή η άσχημη εποχή να περάσει πολύ σύντομα.. Μπορεί να μην είμαστε καλά αλλά δεν είμαστε πότε μόνοι μας.. "

Make a wish...

Το τρένο της ζωής...

2008-10-20T22:19:00.008+03:00

M.O.T.B.'s mood = happy

Αγαπημένο blog, αγαπημένη Κική...

Δεν μπορώ να μην αναφέρω σε αυτό μου το post ότι είμαι πολύ πολύ χαρούμενος για διάφορους λόγους. Το παρασκευοσαββατοκύριακο κατάφερα τελικά και ανέπνευσα, ακόμα και αν μπορεί το να αναπνέεις να μην είναι τίποτα άλλο παρα μόνο μια ψευδαίσθηση.. Χάρηκα που βρέθηκα στα γεννέθλια του Ιβάν, έστω και την τελευταία στιγμη, ενώ μάζεψα όσους περισσότερους "πόντους" tennis και δεσίματος μπόρεσα με τα κολλητάρια μου την Κυριακή.

Η Δευτέρα ξημέρωσε με τις καλύτερες προϋποθέσεις και σαν να μην φτάνει αυτό, ανακάλυψα πραγματικά ότι αυτό το blog γίνεται μία δεμένη κλωστή ευχών και απόψεων.

Και πρέπει να συνεχίσει έτσι..

Όχι μόνο για να μαζέψω κόσμο και να γίνω γνωστός. Ούτε η Κική το θέλει αυτό, είμαι σίγουρος. Απλά γιατί είναι κάτι που μπορεί να μας εκφράσει και μερικές φορές να μας χαρακτηρίσει. Άλλες φορές να μας βρεί τελείως αντίθετους και να μας εκνευρίσει. Αλλά πάνω απ' όλα, να μας τραβήξει το ενδιαφέρον. Και να εκφραστούμε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο μέσα απο αυτό.

Μέσα απο την καρδιά μου σας ευχαριστώ όλους που εκφράζεστε με τον δικό σας τρόπο μέσα απο αυτό το blog. Συνεχίστε με τον ίδιο ρυθμό.

Στο post αυτό, θέλω να μοιραστώ μαζί με όλους μία παρουσίαση που μοιράστηκε μαζί μου η φίλη μου η Κάτια, ενώ την προηγούμενη μέρα διάβαζε γρήγορα αποσπάσματα απο αυτό εδω το blog.

Μου ανέφερε με σιγουριά ότι η παρουσίαση και μόνο θα με έκανε να θέλω να γράψω γι'αυτο.
Πόσο δίκιο είχε...

Η παρουσίαση περιγράφει ότι η ζωή είναι ένα προσωπικό ταξίδι του καθένα με όχημα ένα τρένο. Το τρένο αυτό μπορεί να είναι γεμάτο με κόσμο, μπορεί όμως να έχει λίγους και καλούς. Μπορεί ο κόσμος που βρίσκεται μέσα να είναι επιθυμητός, μπορεί να είναι όμως και παρείσακτος. Μπορεί άτομα τα οποία αναζητάς σαν συνοδοιπόροι στο ταξίδι σου, να είναι σε άλλο βαγόνι, ίσως μερικές φορές και με συνοδεία τρίτων για εσένα ατόμων. Και με τα μπαγκάζια σου να γεμίζουν μόνο στην διάρκεια των ταξιδιών σου , ξεκινάς..

Το ταξίδι είναι πάντα για κάποιο λόγο απρόβλεπτο. Δεν έχεις δεί ποτέ τη διαδρομή που θα ακολουθήσεις, ενώ τα τούνελ και τα προβλήματα του τρένου πάνε και έρχονται κάθε τόσο. Το πιό σημαντικό απ' όλα όμως, είναι ότι δεν ξέρεις ποτέ ποιός θα συνεχίσει μαζί σου μέχρι την επόμενη στάση. Δεν ξέρεις αν κάποιος θα σε αφήσει ή απλά θα αλλάξει βαγόνι. Αυτή είναι η μαγεία και συνάμα η κατάρα αυτού του τρένου.

Μπορεί η παρουσίαση αυτή να είναι πολύ "ρομαντική" για κάποιους. Κάποιοι απλά να την προσπεράσουν και να διαγράψουν το mail αλυσίδα που έλαβαν. Άλλοι μπορεί να την ξαναδιαβάσουν με ενδιαφέρον. Άλλοι ενστερνίζονται ότι διάβασαν και κάθε τόσο θα την θυμούνται κάθε φορά που κάτι ιδαίτερο συμβαίνει στη ζωή τους.

Αυτό το ξέρει μόνο ο καθένας μας μέσα του.

Δεν θα πώ άλλα γι'αυτο. Περιμένω να δώ, αν το θέλετε και εσείς φυσικά, πως ακριβώς σας εξέφρασε αυτό το post. Θέλω να κλείσω με ένα απόσπασμα απο κάτι που έγραψε η Κάτια μέσα απο αυτή την παρουσίαση. Με αυτόν τον τρόπο της λέω ένα ευχαριστώ και πώς είναι ευπρόσδεκτη στη δική μας κλωστή, όποτε το θελήσει.

"Όπως λέει και μια παρουσίαση που έχω η ζωή είναι σαν ένα ταξίδι με τρένο..Ένα τρένο το οποίο μας βοηθάει να μάθουμε πράγματα για μας που ίσως δεν γνωρίζαμε,κάποιες πτυχές μας.Ένα τρένο στο οποίο βγαίνουν και μπαίνουν άνθρωποι απ τους οποίους θα πάρουμε πράγματα που θα βοηθήσουν στο ταξίδι μας..αυτο το ταξίδι που λέγεται ζωή.Πολλές φορές γίνεται δύσκολο λόγο δυσάρεστων καταστάσεων και άλλες φορές ευχάριστο χαρη στα ατομα που εχουμε δίπλα μας..Οι ανθρωποι που θα συναντησεις δεν ξερεις τι εχουν περασει.Καθε ανθρωπος κατι φοβαται,κατι αγαπα κ κατι εχει χασει.μπαινοντας στο τρενο μπορει να κατσει διπλα σου κ να μοιραστει λιγο “χρονο” απ το ταξιδι του μαζι σου κ να εισαι σαν στιριγμα γι αυτον χωρις να το ξερεις,ισως κ το αντιθετο.."

Ευχή : Το τρένο της ζωής να μας γεμίσει τα μπαγκάζια μας με αναμνήσεις και εμπειρίες..

Make a wish...

Τι ωραίο το Σαββατοκύριακο!!!

2008-10-19T22:33:00.003+03:00

Kiki's mood : smiling

Τι ωραίο που είναι το Σαββατοκύριακο... Έχεις χρόνο να κάνεις τόσα πολλά πράγματα..
Έτσι και το δικό μου Σαββατοκύριακο ήταν τόσο γεμάτο!!!
Μαγαζιά και βόλτες με πολύ καλή παρέα. cinema με φίλους ..τέννις με καταπληκτική ομάδα!!

Κάνω, λοιπόν, απολογισμό και συμπεραίνω πως το Σαββατοκύριακο είναι δυο "ευλογημένες" μέρες.. Ξεκούραση και ελεύθερος και προπαντός εκμεταλλεύσιμος χρόνος!!!!

Θα μου πείτε, βέβαια, ωραία όλα αυτά άλλα η βδομάδα πως περνάει ;
Θα σας απαντήσω, λοιπόν, πολύ αισιόδοξα.. Η βδομάδα περνάει οργανώνοντας το Σαββατοκύριακο ή ακόμα καλύτερα το Παρασκευο - Σαββατοκύριακο!!!

Αγαπητό blog και αγαπητέ συνεργάτη Μ.Ο.Τ.Β. ...

"Ευχομαι να περνάτε τέλεια το Σαββατοκύριακο (ή Παρασκευο - Σαββατοκύριακο) σας και να ζείτε όλη την βδομάδα θετικά και αισιόδοξα!!!! "

Make a wish...

Suddenly life seems such a waste...

2008-10-18T12:20:00.004+03:00

M.O.T.B's mood: wondered

Αγαπημένο blog, αγαπημένη Κική,

λυπάμαι που πέρασε αρκετός καιρός και δεν πόσταρα κάτι. Ίσως επειδή δεν είχα πολύ χρόνο διαθέσιμο ή πιό απλά επειδή ήμουν κενός απο σκέψεις και ευχές. Χάρηκα παρ' όλα αυτά που η Κική, σαν άξια συνεργάτιδα και υπέροχη φίλη, κράτησε το blog "ζωντανό", ποστάροντας τις δικές της ευχές.

Η αλήθεια είναι ότι ακόμα και τώρα, είμαι άδειος απο σκέψεις και ευχές. Ξαφνικά η ζωή φαίνεται τόσο άχρηστη.. Χωρίς νόημα... Συνέχεια τα ίδια και τα ίδια τις καθημερινές μέρες, ενώ το παρασκευοσαββατοκύριακο δεν αρκεί τόσο για να αναπνέεις σωστά..

Κουράστηκα.

Ίσως επειδή δεν "έζησα" τίποτα τον τελευταίο καιρό. Ή ίσως επειδή δεν αναπνέω σωστά.

Ευχή: Χρειάζεται νόημα για να ζείς.. Και χώρος για να αναπνεύσεις.. Μακάρι να το έχετε όλοι αυτό στη ζωή σας.

Make a wish...

Αδιόρθωτα τα μάτια κι οι καρδιές...

2008-10-16T22:34:00.004+03:00

Kiki's mood : calm

Με αφορμή το τραγούδι της Άλκηστις Πρωτοψάλτη "Ανθρώπων Έργα" είπα να ξεκινήσω το σημερινό μου post...

Δεν ξέρω αν το έχετε ακούσει αλλά είναι ένα παλιό και από τα καλύτερα τραγούδια της ερμηνεύτριας

Χαρακτηριστικός στίχος του τραγουδιού δεν είναι άλλος από τον τίτλο του συγκεκριμένου post... "Αδιόρθωτα τα μάτια κι οι καρδιές"

Κι έρχομαι και σας ρωτάω.. είναι αδιόρθωτα τα μάτια κι οι καρδιές ή εμείς θέλουμε και τα βλέπουμε έτσι ;

Κι αν είναι αδιόρθωτα έχουμε ποτέ προσπαθήσει να τα διορθώσουμε ή απλά δεχόμαστε την αδιόρθωτη πλευρά τους...

Σε τέτοιους προβληματισμούς σας βάζω και σας αφήνω.. αλλά πριν σας αφήσω, θα ευχηθώ..

"Να είναι αδιόρθωτα και τα μάτια και οι καρδιές μόνο αν είναι για καλό.. διαφορετικά να διορθώνονται και γρήγορα.."

Make a wish...

Μια καλή πράξη!!!

2008-10-16T00:16:00.003+03:00

Kiki's mood : proud

Ναι, νιώθω πολύ περήφανη!! Ο λόγος;;;;
Σήμερα έκανα το προτελευταίο βήμα πριν την ολοκλήρωση μιας έκπληξης που ετοίμαζα καιρο (όχι μόνη μου βέβαια! Με την πολύτιμη βοήθεια του Μ.Ο.Τ.Β.)

Νιώθω πολύ χαρούμενη και πολύ ευχαριστημένη που καταφέραμε να κάνουμε την έκπληξη πραγματικότητα και να είμαστε μια ανάσα πριν την ολοκλήρωση της και την αποκάλυψη της..
Δυστυχώς σήμερα δεν μπορώ να σας πω κάτι επιπλέον ούτε να γίνω πιο σαφής. Άλλωστε ακόμα, όπως σας είπα, δεν έχει ολοκληρωθεί!!
Παρόλα αυτά με χαροποιεί το γεγονός ότι κάτι ξεκίνησε για ένα συγκεκριμένο και αγαπημένο προσώπου!!
Γι' αυτό και με χαμόγελο στα χείλη..

"Εύχομαι η έκπληξη μας να ολοκληρωθεί επιτυχώς και να χαροποιήσει το ίδιο και το άτομο για το οποίο γίνεται!!!"

Make a wish...

Θα το πάρω κάποια στιγμή το πτυχίο!!

2008-10-14T23:06:00.003+03:00

Kiki's mood : stubborn

Δεν θα δώσω ευκαιρία στο πτυχίο μου να έρθει όποτε αυτό θέλει..όχι,όχι!!!!
Ξεκινώντας αυτό το εξάμηνο και μπαίνοντας πλέον στο 4ο έτος είπα "Καιρός να μαζευτείς να τελειώνεις".
Όσο κι αν το τμήμα μου προσπαθεί ως κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες να μην το πάρω το πτυχίο μου, εγώ πεισμάτωσα και δηλώνω "Θα το πάρω το πτυχίο!!!"

Αυτό το εξάμηνο, λοιπόν, με "πώρωσε" πολύ.
Εργασίες με πολύ ενδιαφέροντα θέματα, ωραία μαθήματα με συμπαθητικούς καθηγητές και φυσικά πολύ καλή παρέα συμφοιτητών!

Εύχομαι με πολύ περηφάνια και βασικά με μεγάάάλη ελπίδα.

"Καλό πτυχίο και σύντομα (σχετικά...) !!!"

Make a wish...

Καλή Βδομάδα!!!

2008-10-13T23:17:00.009+03:00

Kiki's mood : positive

Τώρα θα μου πείτε έπρεπε να φτάσει Δευτέρα βράδυ για να μας πεις "Καλή Βδομάδα" ;

Ναι,ναι!!!Για ποιο λόγο να μην πρωτοτυπήσω ;

Αν σας έλεγα πρωί - πρωί τι θα άλλαζε ; Άλλωστε από έμενα εξαρτάται αν θα είναι καλή η βδομάδα σας ;

Δεν νομίζω.. Άλλα κι αν ακόμα είναι έτσι, να μου το πει τε να σας εύχομαι από Κυριακή βράδυ!!!

Ας αφήσω, όμως, την φλυαρία..

Αγαπητέ co-writer M.O.T.B. και αγαπητό μου blog σας εύχομαι..

"ΚΑΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑ!!!!!"

Make a wish...

Γέρακας, Γέρακας, Γέρακας....

2008-10-13T19:06:00.003+03:00

Μ.Ο.Τ.Β.'s mood: Calm

Τον τελευταίο καιρό όλη μου η ζωή εξελίσσεται στο Γέρακα...

Τα νέα γραφεία της εταιρίας στην οποία εργάζομαι μεταφέρθηκαν στο Γέρακα, το Σάββατο το πέρασα σε ταβέρνα στο Γέρακα, ο πατέρας μου δουλεύει στο Γέρακα...

Ε δεν θέλω και πολύ. Μόνο που δεν μετακόμισα εδώ ακόμα.

Η θέα πάντως μέσα απο τα καινούρια είναι καταπληκτική. Θα προσπαθίσω να postάρω φωτογραφίες λείαν συντόμως.

Όποιος έχει να προτείνει μέρη και αξιοθέατα στο γύρω χώρο, ας τα γράψει με ένα comment σε αυτό το post :p

Ευχή : Η παραμονή μου στο Γέρακα (όσο διαρκέσει) να είναι ευχάριστη.

Make a wish...

Κυριακή, γιορτή και σχόλη!!!

2008-10-12T16:01:00.004+03:00

Kiki's mood : relax

Πιστεύω πως δεν υπάρχει πιο χαλαρωτική μέρα από την Κυριακή...!!!
Κάτι ήξερε η Αλίκη που τραγουδούσε "Κυριακή, γιορτή και σχόλη να 'ταν η βδομάδα όλη...".

Και γιατί είναι η πιο χαλαρωτική μέρα της βδομάδας ;

Μπορείς να ξυπνήσεις ότι ώρα θες - ιδίως αν έχεις ξενυχτήσει και το Σάββατο.
Μπορείς να "λιώσεις" όλη μέρα στο σπίτι
Μπορείς να είσαι όλη μέρα έξω για φαγητό, καφέ, ποτάκι
Μπορείς να οργανώσεις μια εκδρομή
Μπορείς να κάνεις ότι δεν μπορείς να κάνεις όλη την υπόλοιπη βδομάδα!!!

Όπως και να 'ναι, η Κυριακή είναι αγαπημένη μέρα όλου του κόσμου!!!

Εύχομαι σε όλους χαρούμενη Κυριακή και...καλή ξεκούραση!!!!

Make a wish...

Greeks know how to party / Φωτιά στα σαββατόβραδα (vol 1)

2008-10-12T13:53:00.004+03:00

M.O.T.B.'s mood: Sleepy

Σάββατο βράδυ εχθές και τα status που μου έδωσαν διάφοροι φίλοι είναι τα εξής:

-Μία φίλη πήγε στο Venue που άνοιξε πριν μία εβδομάδα στο Γκάζι με την κολλητή της.
-Ένας φίλος (μπορεί και παραπάνω) βγήκε στο Γκάζι.
-Ο κολλητός πήρε την κοπέλα του και πήγαν cinema.
-Μία παρέα γνωστών κατέληξε στην Αυτοκίνηση.
-Ένας άλλος φίλος ήταν στο XXL Diesel Party στο Vox.
-Ένας άλλος φίλος έμεινε σπίτι και έβλεπε Extreme House Makeover στο youtube.
-Κάτι φίλοι στην Πάτρα μαζεύτηκαν και έπαιζαν Fifa στο Xbox 360 μέχρι το πρωί.
-Η αδερφή μου έμεινε με το αγόρι της όλo το βράδυ μέσα. Το ίδιο έκανε και μία άλλη φίλη στην Καλλιθέα.

Εγώ με την Κική απο την άλλη, καταλήξαμε με την καλή μας την παρέα σε μία ταβέρνα στο Γέρακα. Και ήταν πραγματικά πολύ όμορφα.

Είμαι σίγουρος ότι θα μάθω κι άλλα status σιγά σιγά μιας και οι περισσότεροι Έλληνες βρήκαν έναν δικό τους τρόπο να διασκεδάσουν εχθές.

Γιατί για κάποιο λόγο το Σάββατο είναι τελετουργία. Είναι ιερή μερα.

Ευχή : Κάθε παρέα να βρίσκει πάντα το δικό της, μοναδικό ή όχι, τρόπο να διασκεδάζει.

Make a wish...

Outside the big city...

2008-10-11T02:29:00.004+03:00

M.O.T.B.'S mood = Tired

...That's where the life is....

Ειδικά όταν η παρέα είναι πολύ καλή.

Ευχή : Μακάρι να μην είχε τόση κίνηση η Λούτσα.
Ατάκα : Thank God.
Δήλωση : Over and out.

Make a wish...

Ωραία αφορμη...!

2008-10-10T20:52:00.003+03:00

Kiki's mood : Try thinking positive

Νομίζω πως ο Μ.Ο.Τ.Β. μου έδωσε μια πολλή ωραία ιδέα..
Με αφορμή, λοιπόν, το προηγούμενο post του, σήμερα άκουσα πολλά τραγούδια. Αυτό, όμως, που έμεινε στο μυαλό μου όλη μέρα είναι το καινούριο τραγούδι του Γιάννη Κότσιρα "Κάνε το χειμώνα καλοκαίρι"..
Σαν τραγούδι είναι πολύ αισιόδοξο και έχει μια αρκετά μεγάλη δόση θετικής ενέργειας!
Ο στίχος που προσωπικά συγκράτησα είναι ο εξής :
" Ότι θέλει ο άνθρωπος καρδιά μου το μπορεί..."
Βέβαια θα μου πείτε είναι μια φράση που σίγουρα κανείς δεν την πρωτοάκουσε στο συγκεκριμένο τραγούδι..
Ποιός δεν ξέρει την κλασσική πλέον φράση από τον Αλχημιστή του P.Coelho "Όταν θες κάτι πάρα πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να τ' αποκτήσεις..";

Η ευχή του σημερινού post είναι..

Να πετυχαίνουμε πάντα αυτό που θέλουμε γιατί πραγματικά το θέλουμε!

Make a wish...

Μέσα στο μυαλό..

2008-10-09T21:39:00.006+03:00

Kiki's mood : undefinable

Πολλές φορές σκεπτόμαστε πράγματα που μετά ούτε εμείς οι ίδιοι δεν πιστεύουμε πως τα έχουμε σκεφτεί.. Ίσως και να μετανιώνουμε..

Όταν ,όμως, τα σκεπτόμαστε, τα πιστεύουμε τόόόσο πολύ...

Πολλές φορές μπαίνω κι εγώ σε τέτοιες διαδικασίες.. Άλλες μετανιώνω κι άλλες όχι..

Τι γίνεται όμως όταν φτάνεις στο σημείο να μην ξέρεις τι να σκεφτείς; Τότε.. κενό!!

Τίποτα άλλο.. κενό…

Εύχομαι ,λοιπόν, το «κενό» να γεμίσει όποτε και όπως ΕΓΩ θέλω και να ορίζω τις σκέψεις μου ΜΟΝΗ μου..

Make a wish...

"Fly away..." "Fly away..."

2008-10-09T21:00:00.005+03:00

M.O.T.B.'s mood: Dreamy

Αγαπημένο μου blog, αγαπημένη Κική,

δεν ξέρω γιατί, αλλά κάθε φορά που θέλω να ξεκινήσω ένα post, μου έρχεται καλύτερα να χαιρετήσω.. Ελπίζω αυτό να φύγει στην πορεία...

Τον τελευταίο καιρό δεν μπορώ να σταματήσω να ακούω ένα συγκεκριμένο τραγούδι. Ενώ η λίστα τραγουδιών στο mp3, στο κινητό και στο pc, να'μαστε καλά, μεγάλη είναι, εγώ έχω μόνο ένα στο repeat.

Το τραγούδι αυτό είναι ένας μονόλογος. Μονόλογος μίας κοπέλας που έχει μόνο μία ελπίδα. Έχει σαν ελπίδα να "πετάξει" μακρυά απ'όλα όσα την "τραβάνε" πίσω... Πιό συγκεκριμένα, για όλα αυτά που την τραβάνε πίσω, αναφέρει ότι μέχρι τώρα απλά ζούσε τη ζωή της από "όνειρο" σε "όνειρο", ενώ αναρωτιέται γιατί απλά δεν την έζησε..

Αυτό το οποίο με κάνει περισσότερο να σκέφτομαι το συγκεκριμένο τραγούδι, είναι ότι δεν αναφέρει πουθενά "ξέρεις κάτι;;; τα παρατάω όλα και φεύγω...". Απλά με ήρεμο τόνο φωνής, η ερμηνεύτρια του τραγουδιού λέει ότι μία μέρα θα "πετάξει" μακρυά.

Συνεχίζει όμως και υπομένει τα ίδια.

Το τραγούδι αυτό για κάποιο λόγο, για μένα είναι ιδιαίτερο. Για κάποιο λόγο κατα καιρούς έλεγα ότι θέλω να τα παρατήσω όλα και να κάνω στροφή 180 μοιρών. Κατα καιρούς γενικά, πίστευα ότι πάντα κάτι με πνίγει. Κάπως η ζωή δεν μου παίζει σωστό παιχνίδι.

Ποτέ δεν έφυγα τελικά. Συνέχισα απλά να ζώ τη ζωή από "όνειρο" σε "όνειρο".

Ξέρεις τι;; Η αλήθεια είναι ότι στην ουσία ποτέ δεν ήταν έτσι τα πράγματα. Κανένας δεν με κυνηγούσε, η ζωή ποτέ δεν με έπνιγε.. Απλά, λίγες φορές έκανα πράξη αυτά που ήθελα. Και έτσι, με μπόλικα ανεκπλήρωτα όνειρα στην τσάντα της ζωής μου, συνέχιζα να προχωράω. Και ακόμα και αν το ξέρω τώρα πιά, δεν μπορώ να πώ : "τα παρατάω όλα και πετάω μακρυά". Απλά, όπως και η ερμηνεύτρια του τραγουδιού, ελπίζω ότι κάποια στιγμή θα βρώ δύναμη και θάρρος να εκπληρώσω αυτά τα όνειρα που ξέμειναν στην τσάντα της ζωής μου και να μάθω να ζώ τη ζωή μου σωστά.

Ως τότε θα συνεχίζω κατα καιρούς να ακούω το τραγούδι και να σιγοτραγουδώ τους στοίχους.

Ευχή (δική μου) : Σιγά σιγά να "πιάσω" καλύτερα το νόημα της ζωής.

Ευχή (γενικότερη) : Να κάνουμε στη ζωή μας αυτό που θέλουμε. Και αν αυτό για κάποιο λόγο δεν συμβαίνει, να "πετάμε" μακρυά για κάτι καλύτερο.

Make a wish...

Βαθύτερες Σκέψεις

2008-10-08T18:47:00.008+03:00

M.O.T.B's mood: Skeptical

Αγαπημένο blog, αγαπημένη Κική,

Έχουμε μπεί για τα καλά στον Οκτώβρη και στο μυαλό μου τριγυρνάει συνέχεια το ίδιο πράγμα... "Δουλειά, δουλειά, δουλειά..." Απ'ότι φαίνεται, οι περισσότεροι εργαζόμενοι, αλλά και πιό γενικά, όλοι οι άνθρωποι, θεωρούν τον Σεπτέμβριο ως το χειρότερο μήνα (ίσως λόγω της δύσκολης προσαρμογής στην πραγματικότητα). Στη δική μου περίπτωση, ούτε καν το "Wake me up when September ends" τραγουδάκι δεν με άγγιξε φέτος.. Ίσα ίσα που το προσάρμοσα στα μέτρα μου και τώρα πιά σιγοτραγουδώ "Just kill me before October comes to its end"...

Φυσικά η Κική τα έχει ακούσει όλα αυτά ξανά και ξέρω κατ'ευθείαν τί απάντηση θα δώσει στο θέμα αυτό.. (Όπως και οι μισοί μου φίλοι νομίζω...) Αλλα η αλήθεια είναι ότι δεν ξεκίνησα αυτό το post για να κράξω τη δουλειά μου. Κάτι συνέβει προχθές και θέλω να το σχολιάσω.

Κάθε φορά που πάω στη δουλειά, ξέρω σίγουρα ότι θα αντιμετωπίσω έναν απο τους χειρότερους μου εχθρούς... Τον εαυτό μου.. Κάνοντας καθημερινά συνολικά δυόμιση ώρες πήγαινε-έλα στη δουλειά, το μόνο που κάνω είναι να σκέφτομαι. Σκέφτομαι τί έχω κάνει μέχρι τώρα - τις περισσότερες φορές μετανιώνω μ'όλα αυτά που έχουν συμβεί - ενώ στη συνέχεια απλά σκέφτομαι πως τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν καλύτερα. Στην περίπτωση που απλά δεν θέλω να μπώ στη διαδικασία αυτού του "εσωτερικού διαλογισμού", φοράω τα ακουστικά μου και προσπαθώ να ξεχαστώ με λογιών λογιών μαλακίες που ακούω στα ερτζιανά πρωινάδικα.

Φτάνοντας προς τον τελικό προορισμό μου προχθές (στη δουλειά), χαμένος μέσα στη μουσική, κάτι διαφορετικό τράβηξε την προσοχή μου.. Στη μέση του δρόμου ένας άνθρωπος έχει σταματήσει και κάνει ζογκλερικά κόλπα με μπαλάκια και κορίνες ενώ σταματημένα αυτοκίνητα περιμένουν το πράσινο φανάρι να ανάψει! Δεν μπόρεσα να κρατηθώ και πλησίασα και εγώ να δω καλύτερα. Εκεί που παρατηρούσα τα ζογκλερικά κόλπα, με πλησίασε μία κυρία και μου λέει :
"Είναι καιρό εδώ στο Μαρούσι αυτός.. Απλά τώρα άλλαξε πόστο και ήρθε εδώ που περνάει κόσμος".
Και λέω εγώ : "Μα καλά, κάθεται μέσα στη μέση στο Δαχτυλίδι και κάθε φορά που ανάβει κόκκινο ξεκινάει τα κόλπα;;;".
"Ναι" μου απαντάει η κυρία.
"Και όλα αυτά για λίγα χρήματα..." λέω εγώ.
"Όχι" μου λέει. "Το κάνει επειδή το αγαπάει".
Η κυρία φεύγει ενώ εγώ ακόμα στέκομαι και τον κοιτάζω. Η αλήθεια είναι ότι η κυρία είχε δίκιο. Το παλικάρι είχε μια φοβερή ζωντάνια και φαινόταν ότι αυτό που έκανε το αγαπούσε. Και δεν τον ένοιαζε ιδιαίτερα εάν τα "tips" απο τους εξαγριωμένους -λόγω-της-κίνησης οδηγούς δεν ήταν καλά. Απλά τους έλεγε ένα "Να'σαι καλά!" και μαζευόταν στην άκρη.

Συμμάζεψα τον εαυτό μου και έφυγα.

Στο δρόμο του γυρισμού το βράδυ, το παλικάρι ήταν ακόμα εκεί. Και συνέχιζε να κάνει τα κόλπα με την ίδια χαρά.

Ευχή: "Μακάρι όλοι να κάνουμε αυτό που πιστεύουμε και υπερασπιζόμαστε με χαρά και θέληση."

Make a wish...

Απλά μία ευχή...

2008-10-08T15:32:00.004+03:00

Kiki's mood:Hopeful!

"Ευχή = Έκφραση της επιθυμίας να γίνει κάτι"

Πόσες φορές ευχόμαστε κάτι, είτε κάτι απλό και καθημερινό είτε κάτι σοβαρό και σημαντικό..
Στην πρώτη περίπτωση, τις περισσότερες φορές δεν δίνουμε ιδιαίτερη σημασία.. απλά λέμε μια ευχή και ίσως μετά από λίγο να μην την θυμόμαστε καν.
Στην δεύτερη δίνουμε ότι μπορούμε περισσότερο για να γίνει πραγματικότητα.. σκεφτόμαστε την ευχή μας συνέχεια, την επαναλαμβάνουμε και ελπίζουμε να πραγματοποιηθεί..
Είτε στην μια είτε στην άλλη περίπτωση, είτε στο απλό είτε στο σοβαρό, εμείς ευχόμαστε.. οτι κι αν είναι αυτό!
Κάνουμε απλά ευχές...
Από κάτι τόσο απλό, ξεκίνησε και ο χώρος που βρίσκεστε τώρα..
Ένα "τετράδιο" που οποιοσδήποτε γράφει τις ευχές του και τις μοιράζεται με και με άλλους που έχουν αφήσει τις δίκες τους..
Εγώ, λοιπόν, κάνω την αρχή..
Πέρα από την κοινή ευχή που έκανα με τον Μ.Ο.Τ.Β., θα ευχηθώ να έχω εγώ και όσοι αγαπώ, αυτό που πάντα ονειρεύονταν και θέλησαν να πετύχουν.
Είναι απλά μια ευχή.. τίποτα παραπάνω, που θέλησα να μοιραστώ μαζί σας!
Καλή μας αρχή!!!

Make a wish...

Εισαγωγή (Pilot)

2008-10-08T01:15:00.004+03:00

M.O.T.B. 's mood : Excited! Kiki's mood: Excited!

H Κική και ο M.O.T.B. βρισκονται σπίτι και πίνουν καφεδακι. Μπροστά τους το laptop ανοιχτό παίζει μουσική.

K:Δήμο, θυμασαι ποια ηταν η τελευταια φορα που εκανες μια ευχη;
M:Χμμμ...για κατσε να σκεφτω..Ναι,νομιζω πως θυμαμαι..
Κ:Νομιζεις..;
M:ε,ναι νομιζω..Δεν κραταω και ημερολογιο! Αν και νομίζω πως θα έπρεπε σιγά σιγά...
Κ:Αααα..σαν να μου εδωσες μια ιδεα...
M:Να πάω να αγοράσω ημερολόγιο;;;;
Κ:Όχι βρε! Να ξεκινήσουμε να γράφουμε...
M:Σαν τί να γράφουμε δηλαδή;
Κ:Γενικά... Ιδέες, απόψεις, ευχές...
M:Ξέρεις απο blogs;;
Κ:Όχι... Τι είναι;;
M:Κάτι σαν ημερολόγιο... Γράφεις ο,τι θες!
Κ:Και τι θα κάνουμε εμείς εδώ;;;
M:Θα γράψουμε και εμείς!
Κ:Ναί! Και θα προσπαθουμε απλα να κανουμε ευχες.. Που ξερεις..μπορει να πραγματοποιουνται!
M:Σωστάααα!!!
Κ:Μπορεί και να βγούν αληθινές... Τί λες, ξεκιναμε;;
M:Ξεκιναμε!
Κ:Και ποιά θα είναι η πρώτη ευχή;
M:Να πετύχει!!!!!
Κ:Ναι! Να πετύχει!!

Κι ετσι ξεκινησαν ολα..
Κι η ευχη παραμενει..Να πετύχει!!!

Make a wish...